Η Κρίστα Πάικ μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο τουλάχιστον μία φορά αφότου επέστρεψε στη φυλακή, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια εκτέλεσή της.
Το γεγονός το αποκάλυψε η ίδια με δήλωσή της.
Τον Οκτώβριο, η 50χρονη Πάικ επέζησε από δύο τεράστιες δόσεις πεντοβαρβιτάλης, αφότου η αμερικανική πολιτεία του Τενεσί επιχείρησε να την εκτελέσει για τη βάναυση δολοφονία της συμμαθήτριάς της, Κολίν Σλέμερ, το 1995.
Τα θανατηφόρα φάρμακα απέτυχαν να τη σκοτώσουν, αφήνοντας αντ’ αυτού τα χέρια της με εγκαύματα και φουσκάλες. Σύμφωνα με τις καταγραφές των κλήσεων στο 911, χρειάστηκαν 31 λεπτά για να επιβεβαιώσουν οι υπεύθυνοι των φυλακών ότι το αίτημα για επείγουσα ιατρική βοήθεια ήταν βάσιμο, καθώς η σύγχυση μεταξύ του προσωπικού των φυλακών και των ομάδων άμεσης επέμβασης καθυστέρησε την ανταπόκριση.
Μετά την αποτυχημένη εκτέλεση, η Πάικ πέρασε μέρες αναίσθητη, υποστηριζόμενη από αναπνευστήρα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Οι γιατροί φοβούνταν ότι είχε υποστεί εγκεφαλικό θάνατο. Ωστόσο, σε μια εξέλιξη που σόκαρε το ιατρικό προσωπικό, εκείνη διέψευσε κάθε πρόβλεψη, ξύπνησε, άρχισε να μιλάει και πήρε εξιτήριο από νοσοκομείο του Νάσβιλ στις 9 Οκτωβρίου.
Τώρα, σε μια προσωπική δήλωση που περιήλθε στην κατοχή του περιοδικού PEOPLE, η Πάικ αποκαλύπτει ότι έχει ήδη «επιστρέψει μία φορά στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «δεν χρειάστηκε να εισαχθεί εκ νέου για νοσηλεία».
Η ίδια δηλώνει ότι δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στη ζωή στη φυλακή και ότι η μεγαλύτερη ανησυχία της αφορά την υγεία και την ευημερία της. Ισχυρίζεται ότι εξαναγκάζεται να εκτελεί εργασίες που την εκθέτουν σε «υψηλό κίνδυνο μόλυνσης και περαιτέρω τραυματισμού», όπως ο καθαρισμός ενός «χώρου ντους γεμάτου κατσαρίδες».
Στη δήλωσή της, η Πάικ αναφέρει ότι, μολονότι επιθυμεί να επανενταχθεί στο σύνολο των κρατουμένων, δεν μπορεί να επιστρέψει στην πτέρυγα όπου κρατούνταν πριν από την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσής της.
«Αυτή η πτέρυγα στεγάζει κρατούμενους με βεβαρημένο ιστορικό επιθέσεων και πειθαρχικών προβλημάτων. Στα δύο χρόνια που διαμένω σε αυτή την πτέρυγα, μετά την επίτευξη του συμβιβασμού, έχω γίνει μάρτυρας πολλαπλών επιθέσεων – από κρατούμενους αυστηρής φύλαξης εναντίον άλλων κρατουμένων και φρουρών – περιστατικών όπου άτομα υφίσταντο οξείες ψυχολογικές καταρρεύσεις, καθώς και συνθηκών που ενέχουν σοβαρό κίνδυνο», εξηγεί η Πάικ.
Όπως τονίζει, δεδομένης της «τρέχουσας κατάστασης της», θα ήταν επικίνδυνο να τοποθετηθεί στον συγκεκριμένο θάλαμο.
«Δεν θα μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου ούτε να διαφύγω, αν μου επιτιθέταν κάποια άλλη κρατούμενη», γράφει η Πάικ. «Φοβάμαι ότι θα τραυματιστώ σοβαρά αν μεταφερθώ σε εκείνον τον θάλαμο, όντας σε τόσο εξασθενημένη κατάσταση», προσθέτει.
