* Γλυκειά η επιστροφή στην πατρίδα!
* Πόσα περάσατε αγάπες μου μακριά μου για οκτώ ολόκληρους μήνες! Να ξέρατε πόσο σας σκεφτόμουν! Σε κάθε νέα σαμπάνια που άνοιγε ο Ρώσος μεγιστάνας που με έδεσε με χρυσές αλυσίδες στο παλάτι του – κάπου στην Κεντρική Ευρώπη – σε κάθε μπολ με χαβιάρι που έφερνε το αγόρι με το παπιγιόν εγώ εσάς θυμόμουνα!
* Έλεγα και ξανάλεγα “εγώ τρώω στην ξενιτειά με χρυσά κουτάλια πανάκριβο χαβιάρι, πίνω πανάκριβη σαμπάνια αλλά οι socialite της πατρίδας μου ασφυκτιούν!” και έτρεχαν ποτάμι τα δάκρυα μου.
* Ένιωθα πλήρη απομόνωση παρά το ότι είχα το ελεύθερο να ταξιδέψω παντού και το ιδιωτικό τζετ ήταν στη διάθεση μου, με τον ξανθό πιλότο να μην μου χαλάει χατήρι. Οι αλυσίδες του Ρώσου όμως ήταν χρυσές και με κράτησαν μακριά…
* Όσπου μια μέρα δεν άντεξα και τις έσπασα! Έδωσα οδηγίες στον πιλότο να με φέρει στην Λάρνακα και ήρθα πια για να μείνω. Έχουν συμβεί τόσα στην ιδιαίτερη μου πατρίδα που δεν μπορούσα να μείνω αμέτοχη.
* Ομολογώ πως την απόφαση μου την έλαβα όταν διάβασα την δήλωση της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη ότι είναι αποφασισμένη να ολοκληρώσει την αποστολή της με όποιο τίμημα και όποια θυσία και να χρειαστεί να αναλάβει.
* Πώς να σας το πω, ζήλεψα. Ένιωσα ένα κάτι τις και αναφώνησα: “Γιατί αυτή και όχι εγώ!” και πήρα την μεγάλη απόφαση…
* Δεν θέλω να γίνομαι μάντισσα κακών αλλά μια κόντρα με την Γενική Διοικήτρια υπάρχει. Δεν ευθύνομαι βεβαίως εγώ! Έχω ακούσει από αξιόπιστη πηγή πως με το που άκουσε για την έλευση μου στο νησί λαμβάνει όλα τα μέτρα για να με εξοντώσει. Για ποιο λόγο νομίζετε ότι εξέδωσε την ανακοίνωση να παραιτηθούν “μπαμ και κάτω” όλοι στην Τράπεζα κύπρου; Για να μπορέσει να κερδίσει άλλα πέντε λεπτά δημοσιότητας λίγο πριν φθάσω και να με πλήξει δια της πλαγίας οδού μέσω των Ρώσων φίλων μου. Δεν μασάμε όμως κυρία Χρυστάλλα. Houana is here!
* Με την άφιξη μου δέχθηκα και τηλεφώνημα από τον Νίκαρο! (σας το ξανάπα, Νίκοι πολλοί, Νίκαρος ένας!) μου έκανε απευθείας πρόταση να πάω στο Προεδρικό. “Έχει αδειάσει και το γραφείο του Μακάριου” μου είπε. Η απάντηση μου ήταν βεβαίως “πληρωμένη”: Νίκαρε μου δεν ήρθε η ώρα να γράψω τα απομνημονεύματα μου, όταν θα θέλω να γράψω βιβλίο θα δεχθώ να με εργοδοτήσεις”! Αυτός γέλασε με το γνωστό του ύφος και μου είπε πως είμαι ευπρόσδεκτη στο Μέγαρο όποτε το αποφασίσω και ότι είναι γεμάτος αγωνία για την πρώτη μου στήλη.
* Η θεία μου η Βασιλού που άκουγε την συνομιλία με σκουντούσε για τον τρόπο με τον οποίο μιλούσα στον Πρόεδρο. Ίσως να νόμισε πως ακόμα στο Προεδρικό βρίσκεται ο Χριστόφιας…
* Η Ζωζώ αρρώστησε που θα έχανε την ευκαιρία για μια βόλτα Μέγαρο αλλά θαύμασε την αποφασιστικότητα μου.
* Ο Χοσέ είναι ο καλός μου στον κόσμο του, μέρα-νύχτα στα δικά του, στις δουλειές με τους Ρώσους, τους Άραβες και τους Γερμανούς…
Αυτά ως μικρή εισαγωγή για να σπάσω τον πάγο. Και μπαίνω στην ουσία:
* Η Αιμιλία, το χαμογελαστό κορίτσι του ΡΙΚ μένει τελικά στο ίδρυμα. Κάποιοι όμως δεν χαμογελούν… Μάλλον είναι δύσκολη η αποϊδρυματοποίηση. Προσωπικά ποτέ δεν αμφισβήτησα τις ικανότητες της. Είναι βλακείες τα όσα γράφονται για δήθεν παρέμβαση του Νίκαρου για το θέμα του μισθού της. Όπως ο ίδιος μου είπε παρέμβαση θα έκανε μόνο για μένα. Sorry Αιμιλία…
* Μαύρη πέτρα έριξε πίσω της η Πετρούλα του Σίγμα και νυν Πέτρα του Νικόλα Παπαδόπουλου. Αρνήθηκε για πάντα τα τηλεοπτικά και η συμπεριφορά της μου θυμίζει τραγουδίστρια που άφησε την πίστα για το μοναστήρι. Τον πήρε πολύ σοβαρά βρε παιδί μου τον ρόλο της στο κόμμα! Απ’ ότι ακούω ξημεροβραδιάζεται στις απομαγνητοφωνήσεις. Κι αυτός ο Νικόλας, νισάφι πια! Πόσες ομιλίες και συνεντεύξεις, υπερκόπωση θα πάθει το κορίτσι.
* Μίλησα για το Σίγμα και με πήρε το παράπονο. Μου είπε μια παλιά μου φίλη η οποία συνήθιζε να επισκέπτεται τον Δία για κοινωνικές επαφές με τις κοσμικές δημοσιογράφους ότι τις προάλλες που πήγε στο συγκρότημα την έπιασε η κατάθλιψη. Ψυχή δεν υπήρχε! Όλα άδεια λες και εισέβαλε ο Έμπολα. Γραφεία χωρίς κόσμο και διάδρομοι χωρίς ίχνος ζωής… Και η κυρία υπερδιευθύντρια εκεί, σαν ζόμπι. Αχ που πήγαν οι παλιές, καλές μέρες;
* Αν και οι παλιές, καλές μέρες αγνοούνται τα παλιά στελέχη του Δία δεν αγνοούνται. Δουλεύουν όλα σχεδόν στον Φιλελεύθερο! Εκεί σε αντίθεση με τον Δία υπάρχει ζωή….
* Έχω τόσα πολλά να σας πω για την ανήσυχη ηρεμία του αριστοκρατικού συγκροτήματος που θα τα αφήσω για την επόμενη στήλη. Προς το παρόν θα σας μιλήσω για το νέο πόνημα του Φιλ, το Φιλgood*.
* Το πρώτο τεύχος του ενθέτου με τον αμφιλεγόμενο τίτλο Φιλgood*, μια σκιά του παλιού Υ.Γ, κυκλοφόρησε την περασμένη Κυριακή με τον Φιλελεύθερο. Υπερμάστρος του ενθέτου ο Σταύρος Χριστοδούλου ο οποίος γράφει στην εισαγωγή:
Σας φιλώ και θα σας φιλώ πάντα γλυκά,
Χουάνα
Μην ξεχνάτε να μου γράφετε: houanaiparthena@gmail.com
