Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, η οποία εορτάζεται σήμερα, 14 Νοεμβρίου, αναδεικνύονται οι προκλήσεις που βιώνουν καθημερινά οι άνθρωποι με διαβήτη και η επιτακτική ανάγκη για στήριξή τους.
Στην εκπομπή «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΡΑ», χθες φιλοξενήθηκε η Φωτεινή Ελευθερίου, η οποία διαγνώστηκε με διαβήτη από 9 ετών. Περιέγραψε την καθημερινότητά της, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει, καθώς και τις ελλείψεις στο σύστημα υγείας της Κύπρου.
«Αυτό είναι ένας καθημερινός μαραθώνιος χωρίς τερματισμό. Κάνουμε μετρήσεις σακχάρου, υπολογίζουμε την ινσουλίνη, τη διατροφή και τη γυμναστική μας. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στην καθημερινότητά μας. Είναι πραγματικός αγώνας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Όπως τόνισε, ο διαβήτης είναι μια κατάσταση ζωής που απαιτεί αποδοχή και διαχείριση. Υπάρχουν διάφορες μορφές της νόσου, κυριότερες οι τύποι 1, 2 και ο διαβήτης κύησης.
Η διατροφή αποτελεί επίσης μεγάλο ζήτημα, καθώς η ζάχαρη είναι παρούσα παντού. Η κατανάλωση μη κατάλληλων τροφών μπορεί να προκαλέσει υπεργλυκαιμία, με σοβαρές συνέπειες, όπως η διαβητική κετοξέωση, εξήγησε.
Σημείωσε ότι είναι δύσκολο για ένα παιδί να αποφεύγει τα γλυκά σε τόσο νεαρή ηλικία, ενώ προσδοκά ως θετική εξέλιξη την ύπαρξη υποκαταστάτων ζάχαρης.
Προβλήματα και υποστήριξη
Η Φωτεινή εξέφρασε την απογοήτευσή της για την υποστήριξη που λαμβάνουν οι διαβητικοί στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι οι ελλείψεις είναι σημαντικές σε σύγκριση με άλλες χώρες.
Αναφέρθηκε στη βελτίωση που παρατηρείται σε άλλες χώρες, όπου υπάρχουν εξελιγμένες μέθοδοι χορήγησης ινσουλίνης, καθώς επίσης και οικονομικά επιδόματα για τους διαβητικούς, κάτι που προσπαθεί να εισάγει και η Κύπρος.
Ιδιαίτερα επισήμανε την ανάγκη για άμεση υποστήριξη σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης, παραθέτοντας το παράδειγμα ενδεχόμενης βλάβης στην αντλία ινσουλίνης της.
«Αν προκύψει βλάβη στην αντλία μου, δεν μπορώ να βρω βοήθεια στην Κύπρο. Ενδέχεται να καλέσω και να μην με εξυπηρετήσουν. Αναγκαστικά επικοινωνώ με κέντρο στο Ντουμπάι», ανέφερε.
Επίσης, σημείωσε τις ελλείψεις σε αισθητήρες μέτρησης σακχάρου, οι οποίοι διευκολύνουν την παρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης. Όσον αφορά τις αντλίες ινσουλίνης, ανέφερε ότι παρέχονται από το ΓεΣΥ, αλλά απαιτούν συγκεκριμένη διαδικασία και χρόνο για να αποκτηθούν.
Αναφέρθηκε τέλος στη λειτουργία του Συνδέσμου Διαβητικών, εκφράζοντας ανησυχία για το ενδεχόμενο κλεισίματος γραφείων σε άλλες πόλεις, με μόνη διατήρηση το γραφείο Λευκωσίας. «Πού να απευθυνθούμε;», αναρωτήθηκε.
Τόνισε την ανάγκη για ενισχυμένη στήριξη από την Πολιτεία, τόσο σε ψυχολογικό επίπεδο όσο και όσον αφορά την εξασφάλιση απαραίτητων αναλωσίμων και φροντίδας για τα άτομα με διαβήτη.


