Με μια εκτενή ανάρτηση, ο βουλευτής του ΕΛΑΜ, Ευγένιος Χαμπουλλάς, αποχαιρέτησε τη σκυλίτσα του που απεβίωσε.
Στη συγκινητική του δήλωση, περιγράφει την «Λουλού», η οποία ήταν μέλος της οικογένειάς του για 10 χρόνια: «Δέκα χρόνια γεμάτα στιγμές, συνήθειες, χαρές, αγωνίες, αναμνήσεις. Δέκα χρόνια που ήσουν αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειάς μας».
«Στη ζωή έχω μάθει να είμαι στέρεος, να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες και να διαχειρίζομαι τις προκλήσεις. Ωστόσο, σήμερα, μπροστά στην απουσία σου, τα λόγια φαίνονται τόσο φτωχά. Υπάρχουν απώλειες που δεν ακούγονται, αφήνουν απλώς ένα τεράστιο κενό στην καθημερινότητά σου. Ένα άδειο σημείο στο σπίτι, μια συνήθεια που ξαφνικά παύει. Ένα όνομα που επιθυμείς να φωνάξεις, γνωρίζοντας ότι δεν θα ακουστούν τα βηματάκια που το ακολουθούσαν», προσθέτει ο βουλευτής.
Η ανάρτησή του αναφέρει:
«Το 2016 μπήκες στη ζωή μας και τίποτα δεν ήταν το ίδιο έκτοτε. Για όλους ήσουν η Άικα. Για μένα, ήσουν η Λουλού μου. Ένα όνομα που πάντα έφερνε τρυφερότητα και σιγουριά, γνωρίζοντας ότι θα ήσουν εκεί για να με κοιτάξεις και να με αγαπήσεις όπως μόνο εσύ μπορούσες».
«Δέκα χρόνια γεμάτα στιγμές, συνήθειες, χαρές, αγωνίες, αναμνήσεις. Ήσουν εκεί όταν επιστρέφαμε κουρασμένοι, όταν οι μέρες ήταν δύσκολες, όταν η σιωπή χρειαζόταν συντροφιά».
«Δεν σε ένοιαζε αν η μέρα μου ήταν καλή ή κακή. Δεν σε ένοιαζαν οι τίτλοι και οι υποχρεώσεις. Για εσένα ήμουν απλώς ο άνθρωπός σου, και αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο δώρο που μου έδωσες».
«Στη ζωή έχω μάθει να παραμένω όρθιος. Σήμερα όμως, η απουσία σου αφήνει τα λόγια σε αδυναμία».
«Υπάρχουν απώλειες που δεν κάνουν θόρυβο, που φέρνουν απλώς ένα κενό στην καθημερινότητά σου. Μια άδεια γωνιά, μια συνήθεια που σταματά, ένα όνομα που δεν μπορείς πια να φωνάξεις».
«Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο, Λουλού μου. Ίσως η αγάπη μένει, αλλά εσύ δεν είσαι πια εδώ για να την δεις».
«Μας έδωσες δέκα χρόνια αφοσίωσης, χωρίς απαιτήσεις και όρους. Μόνο αγάπη. Αυτή την αληθινή, που οι άνθρωποι πολλές φορές δυσκολευόμαστε να προσφέρουμε».
«Δεν αποχαιρετούμε μόνο τη σκυλίτσα μας, αλλά ένα μέλος της οικογένειάς μας, ένα πλάσμα που μας συντρόφευσε, που έγινε μέρος της ιστορίας μας».
«Αυτή την Κυριακή, με την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, θα είναι η πρώτη φορά εδώ και δέκα χρόνια που θα κυνηγήσω χωρίς εσένα, Άικα μου».
«Δε θα υπάρχει η παρουσία σου, ο ενθουσιασμός, το βλέμμα σου που έλεγε τόσα χωρίς λόγια. Θα λείπεις στις βόλτες και τα ταξίδια, στα μέρη που μόνο ένας κυνηγός και ο σκύλος του καταλαβαίνουν».
«Εν όψει της κυνηγετικής περιόδου, εύχομαι στους φίλους κυνηγούς καλή και ασφαλή εμπειρία, γεμάτη υγεία και όμορφες αναμνήσεις».
«Και να τους πω από καρδιάς: Να αγαπάτε τα σκυλιά σας. Να τα προσέχετε, να τους δείχνετε αγάπη καθημερινά. Δεν είναι μόνο συνεργάτες, αλλά πιστοί φίλοι και σύντροφοι που σας αγαπούν ανυστερόβουλα».
«Καλό σου ταξίδι, Άικα μου. Καλό σου ταξίδι, Λουλού μου».
