«Ένα αυτοκίνητο χωρίς φώτα, χάρος που βγήκε στο κυνήγι, έκλεισε την πόρτα στον κόσμο και σε μια περήφανη καρδιά… κάτω από το φως των άστρων, πήρε το δρόμο του Αγίων ένας λεβέντης 20 χρονών».
Δεκαεννέα χρόνια έχουν περάσει, αλλά κανείς δεν έχει ξεχάσει και δεν θα ξεχάσει τον λεβέντη που έφυγε πολύ νωρίς…
Ήταν 21 Οκτωβρίου 2007, ξημερώματα Κυριακής, όταν καβάλα στη μοτοσυκλέτα του, που τόσο αγαπούσε, χτύπησε η κακιά μοίρα.
Τυχεροί θεωρούνται όσοι γνώρισαν τον Χριστάκη, καθώς έζησαν και πορεύτηκαν έστω και λίγο μαζί του. Ένας νέος γεμάτος όνειρα και πάθος. Ένας «Μαχητής» που αφιέρωσε τη ζωή του στη μοτοσυκλέτα του και λάτρευε με όλη την καρδιά του την ομάδα του, την Ανόρθωση.
Αυτές οι δύο αγάπες του θα παραμείνουν παντοτινές!
Αγκαλιά με τη μηχανή του, διασχίζει τον ουρανό και τη γειτονιά των αγγέλων. Και η Ανόρθωσή του ποτέ δεν τον ξέχασε!
Ο Χριστάκης είναι σύμβολο για όλους τους υποστηρικτές της ομάδας της Αμμοχώστου. Το οίκημα των οργανωμένων φιλάθλων της «Κυρίας» στη Λάρνακα έχει μετονομαστεί σε «Χριστάκης Φωτίου».
Το όνομά του έχει γίνει τραγούδι στους «Μαχητές», της ομάδας στην οποία ήταν ενεργό μέλος. Πολλά πανό και μπλούζες φέρουν τα αρχικά του. Όσοι παρακολουθείτε την «στρογγυλή θεά» ίσως έχετε παρατηρήσει το «Χ.Φ» στους αγώνες της Ανόρθωσης.
Όσο πιστά ακολουθούσε την Ανόρθωση σε αγώνες, τόσο πιστή είναι και η ομάδα προς εκείνον.
Ένας «Μαχητής» είναι περήφανος όσο αγωνίζεται για το ιδανικό του, και το ίδιο συμβαίνει και όταν φεύγει, καθώς το ιδανικό του συνεχίζει να ζει μέσα από αυτόν…
Αυτές οι γραμμές γράφτηκαν πριν αρκετά χρόνια, δεκαετία πίσω, με αφορμή μια σειρά άρθρων για παλικάρια που έφυγαν νωρίς. Για τις ομάδες και τους φίλους τους, όμως, παραμένουν πάντα παρόντες. Κάποιοι από αυτούς, όπως ο Χριστάκης, έγιναν σύμβολο, τραγούδι, φάρος…
Σήμερα, αυτά τα λόγια δεν είναι απλώς ένα άρθρο. Είναι ουσία και τρόπος ζωής. Έχω βιώσει προσωπικά το πόσο αγαπήθηκε ο Χριστάκης Φωτίου από άλλα παιδιά που τους ένωνε το ίδιο πάθος. Κανείς δεν τον ξέχασε, και για όλους όσους τον έζησαν ή έμαθαν γι’ αυτόν, είναι συνώνυμο με την Ανόρθωση.
Ξέρετε, ορισμένα παιδιά, και αυτό ισχύει για όλες τις ομάδες, μπορεί να φαίνονται διαφορετικά, αλλά στην πραγματικότητα απλώς αγαπούν παθολογικά το ιδανικό τους.
