Το Εφετείο διέταξε την αναστολή των ποινών φυλάκισης για τρία χρόνια που είχαν επιβληθεί σε έναν άνδρα για διαρρήξεις και άλλα αδικήματα, κρίνοντας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν αξιολόγησε επαρκώς την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος απεξάρτησής του από τα ναρκωτικά.
Στην απόφασή του, ημερομηνίας 15 Οκτωβρίου 2026, το Εφετείο αποδέχθηκε την έφεση σχετικά με την αναστολή των ποινών του εφεσείοντα, ο οποίος είχε αναγνωρίσει έξι από τις δέκα κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί. Μεταξύ των κατηγοριών περιλαμβάνονταν διαρρήξεις κατοικιών και κτιρίων, κλοπή, κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας, παράνομη κατοχή περιουσίας και κακόβουλη ζημιά. Το πρωτόδικο δικαστήριο του είχε επιβάλει συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με τη μεγαλύτερη να ανέρχεται σε τρία χρόνια, δικαιολόγησε όμως την απόφασή του να μην αναστείλει τις ποινές.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, εντός δέκα ημερών, διαπράχθηκαν τρεις διαρρήξεις, εκ των οποίων οι δύο αφορούσαν κατοικίες. Μία από αυτές συνέβη τη νύχτα, με τον κατηγορούμενο να φτάνει οργανωμένα στον χώρο, έχοντας μαζί του διαρρηκτικά εργαλεία. Το Εφετείο επισήμανε ότι ο καταδικασθείς είχε προηγούμενες καταδίκες για σοβαρά αδικήματα, μεταξύ άλλων, διάρρηξη και κλοπή, καθώς και κατοχή ελεγχόμενων φαρμάκων και αδικημάτων κατά της περιουσίας και αντίστασης στη σύλληψη.
Το δικαστήριο έκρινε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο αξιολόγησε ορθά τη σοβαρότητα των αδικημάτων, το ποινικό μητρώο του καταδικασθέντος, την άμεση παραδοχή και τη συνεργασία του με την αστυνομία. Λήφθηκε επίσης υπόψη ότι μεγάλο μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας είχε βρεθεί ή επιστραφεί στους δικαιούχους.
Ωστόσο, διαπιστώθηκε εκ μέρους του Εφετείου λάθος στην αξιολόγηση της απεξάρτησής του και στην προσπάθειά του για αλλαγή της ζωής του. Ο κατηγορούμενος είχε ολοκληρώσει αυτοβούλως, επιτυχώς, κλειστό θεραπευτικό πρόγραμμα της Αγίας Σκέπης, παραμένοντας σε αυτό από τον Ιούνιο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026. Μία επιστολή από τη θεραπευτική κοινότητα, που υποβλήθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, πιστοποιούσε την συνέπεια του στην εκτέλεση των υποχρεώσεών του, ολοκληρώνοντας όλες τις φάσεις του προγράμματος με επιτυχία.
Το Εφετείο παρατήρησε ότι, παρόλο που το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στην επιτυχή ολοκλήρωση της θεραπείας, δεν εκτίμησε αρκετά τη σημασία της, δηλώνοντας: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν φαίνεται να έλαβε υπόψη του τα παραπάνω, ειδικά κατά το στάδιο που χρησιμοποίησε τη διακριτική του ευχέρεια και αποφάσισε να μην αναστείλει τη σωστή, κατά τα άλλα, απόφασή του να επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης, με αποτέλεσμα να είναι αυτή εκτελεστή.»
Στην απόφασή του, το Εφετείο σημείωσε ότι «λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του Νόμου, την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος από τον εφεσείοντα, καθώς και την έκθεση από την αρμόδια συμβουλευτική επιτροπή που εξηγούσε τις προσπάθειες του εφεσείοντα για την ολοκλήρωση αυτού του δύσκολου προγράμματος», κατέληξε ότι δικαιολογείται η παρέμβασή του.
«Πιστεύουμε ότι η εφαρμογή της αναστολής θα συνέβαλε στην αναμόρφωση του εφεσείοντα», επεσήμανε το Εφετείο, τονίζοντας ότι η αναστολή θα ήταν πιο ευεργετική τόσο για τον ίδιο όσο και για την κοινωνία.
Καταλήγοντας, το Εφετείο αποφάσισε ότι οι ποινές φυλάκισης θα παραμείνουν ως προς το ύψος τους, ωστόσο το υπόλοιπό τους θα ανασταλεί για τρία χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης της πρωτόδικης απόφασης.
