Τη δική της «Μαρικάρμεν» έχει η Φλωρεντία καθώς μια 94χρονη κινδυνεύει να χάσει το σπίτι στο οποίο διαμένει εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια αφού ο ιδιοκτήτης ανακοίνωσε αύξηση του ενοικίου από τα 450 στα 1.200 ευρώ τον μήνα.
Η ηλικιωμένη που είναι σχεδόν τυφλή και με περιορισμένη κινητικότητα δεν γνωρίζει ακόμη για την έξωσή της.
Το συμβόλαιο της Φράνκα λήγει τον Φεβρουάριο και η οικογένειά της δηλώνει ότι δεν θα έχει την οικονομική δυνατότητα να το ανανεώσει με τους νέους όρους.
Η περίπτωσή της θυμίζει έντονα εκείνη της Μαρία ντελ Κάρμεν Αμπασκάλ – γνωστής ως Μαρικάρμεν – της 87χρονης που έγινε σύμβολο του αγώνα για τη στέγαση στην Ισπανία, αφότου μια απότομη αύξηση του ενοικίου οδήγησε στην έξωσή της στη Μαδρίτη. Λίγες μέρες αργότερα, άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο.
«Η μητέρα μου λαμβάνει τη βασική σύνταξη καθώς και τη σύνταξη χηρείας του πατέρα μου. Αν έπρεπε να πληρώνει 1.200 ευρώ ενοίκιο, δεν θα της έμενε ουσιαστικά τίποτα για να ζήσει, ούτε καν για να φάει», δήλωσε η κόρη της στην εφημερίδα Corriere Fiorentino.
Η ίδια ζήτησε να μην αναφερθεί το όνομά της, καθώς δεν έχει βρει ακόμη το κουράγιο να το πει στη μητέρα της.
Το διαμέρισμα των 70 τετραγωνικών μέτρων αποτελεί το σπίτι της Φράνκα από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Εκεί έζησε με τον σύζυγό της, ενώ εκεί γεννήθηκε και η κόρη της.
Σύμφωνα με την κόρη της, είναι το μοναδικό μέρος όπου η μητέρα της νιώθει πραγματικά «σαν στο σπίτι της». Ο χώρος είναι γεμάτος φωτογραφίες των εγγονιών της, πίνακες με τα στενά δρομάκια της Φλωρεντίας και αναμνηστικά από τον γάμο της κόρης της.
Το κτήριο στεγάζει αρκετά διαμερίσματα, τα οποία ανήκουν όλα στον ίδιο ιδιοκτήτη. Κάποτε φιλοξενούσε κυρίως οικογένειες από τη Φλωρεντία – πολλές από τις οποίες ζούσαν εκεί επί γενιές – ωστόσο οι ένοικοι έχουν αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων.
Απ’ όσο γνωρίζει η κόρη της, τα διαμερίσματα δεν μετατρέπονται σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης, αλλά παραμένουν κατοικίες για μακροχρόνια μίσθωση. Πιστεύει, ωστόσο, ότι η νέα διαχείριση επιδιώκει να αποκομίσει πολύ υψηλότερα κέρδη από τα ακίνητα.
«Με πήραν τηλέφωνο για να μου πουν ότι δεν θα ανανεώσουν το συμβόλαιο της μητέρας μου», δήλωσε στην εφημερίδα. «Το συμβόλαιο ανανεωνόταν κάθε δύο χρόνια. Μου γνωστοποίησαν ότι, για να παραμείνει εκεί, το ενοίκιο θα έπρεπε να αυξηθεί στα 1.200 ευρώ τον μήνα. Μα πώς είναι δυνατόν να ζητούν ένα τέτοιο ποσό από μια 94χρονη συνταξιούχο;»
Η οικογένεια αποδέχεται ότι το ενοίκιο δεν μπορεί να παραμένει το ίδιο για πάντα, και η κόρη της δηλώνει πρόθυμη να συνδράμει στην κάλυψη μιας αύξησης, ώστε η μητέρα της να μπορέσει να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο σπίτι της.
«Θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε μια μικρή αύξηση· θα μπορούσα να τη βοηθήσω. Αλλά το να πηγαίνουμε από τα 450 στα 1.200 ευρώ είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα. Πρόκειται για ένα ποσό που είναι αδύνατο να καταβληθεί. Και αυτό που με πληγώνει είναι ότι δεν δόθηκε καν η ευκαιρία για μια ουσιαστική διαπραγμάτευση, ώστε να βρεθεί μια μέση λύση».
Η ίδια έχει απευθυνθεί πλέον για βοήθεια στην ένωση ενοικιαστών Sunia.
