Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για την εξασφάλιση άδειας που είχε σκοπό την εξέταση τριών νομικών ζητημάτων σχετικών με προηγούμενη απόφαση του Εφετείου. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι νομικές αιτιάσεις του αιτητή δεν αρκούσαν για να δικαιολογήσουν την προβαλλόμενη αίτηση.
Η συγκεκριμένη υπόθεση σχετίζεται με την απόφαση του Εφετείου της 10ης Ιουλίου 2026, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του αιτητή κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, που εκδόθηκε στις 23 Ιουνίου 2026. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αποφασίσει την κράτησή του έως τις 3 Αυγούστου 2026, ημερομηνία κατά την οποία ήταν προγραμματισμένη η συνεδρία του Κακουργιοδικείου Λάρνακας για την εκδίκαση της υπόθεσης εις βάρος του και άλλων συνυπολόγων.
Οι λόγοι κράτησης του αιτητή, σύμφωνα με το Επαρχιακό Δικαστήριο, περιλάμβαναν τον κίνδυνο φυγοδικίας, πιθανότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων και τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτυρίας. Ο αιτητής στην έφεσή του υποστήριξε ότι παραβιάστηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθώς δύο από τους συγκατηγορούμενούς του αφέθηκαν ελεύθεροι υπό προϋποθέσεις. Επίσης, αμφισβήτησε τους λόγους κράτησής του και ισχυρίστηκε ότι κατά τη διάρκεια διαλείμματος της διαδικασίας παρέμεινε υπό κράτηση χωρίς ρητή δικαστική διαταγή.
Μετά την απόρριψη της έφεσής του, ο αιτητής προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, θέτοντας τρία νομικά ζητήματα: τη δυνατότητα προσαγωγής προφορικής μαρτυρίας σε διαδικασία κράτησης, τα όρια της δικαστικής εξουσίας για την αξιολόγηση του κινδύνου επηρεασμού μαρτύρων και τη νομιμότητα της συνέχισης της κράτησης κατά τη διάρκεια διακοπής της διαδικασίας, χωρίς ρητή αναφορά.
Το Ανώτατο Δικαστήριο, σύμφωνα με την απόφασή του, θεώρησε ότι η απόφαση του Εφετείου δεν επηρέασε τη σταθερή νομολογία σχετικά με τις προϋποθέσεις κράτησης υπόδικου, ούτε εισήγαγε γενική απαγόρευση προφορικής μαρτυρίας σε τέτοιες διαδικασίες. Το Εφετείο, βάσει των συγκεκριμένων περιστατικών, αποφάσισε ότι η προσφυγή σε προφορική μαρτυρία θα οδηγούσε σε εκτενή αξιολόγηση και θα παρεκτράπη τη διαδικασία από τον σκοπό της.
Όσον αφορά τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτυρίας, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το νομικό ζήτημα που ανέφερε ο αιτητής δεν προέκυπτε από την απόφαση του Εφετείου. Επιπλέον, διευκρίνισε ότι το Εφετείο δεν αποφάσισε ότι η κράτηση επιτρέπεται χωρίς δικαστική διαταγή, αλλά ότι η μη ρητή αναφορά σε συνέχιση της κράτησης κατά τη διάρκεια διαλείμματος δεν έθιγε την εν εξελίξει διαδικασία.
Καταληκτικά, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος για την παροχή της ζητούμενης άδειας και απέρριψε την αίτηση, επιβάλλοντας €2.000 σε έξοδα υπέρ της Αστυνομίας. Η απόφαση αυτή δεν σημαίνει νέα κρίση αναφορικά με την ενοχή του αιτητή, αλλά αφορά αποκλειστικά την αίτηση για άδεια προσβολής της προηγούμενης απόφασης.
Θυμίζουμε ότι η υπόθεση που αφορά το Κακουργιοδικείο Λάρνακας περιλαμβάνει σοβαρές καταγγελίες για εκβιασμούς, απειλές, οικονομική εκμετάλλευση και ξέπλυμα εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, με τους κατηγορούμενους να αντιμετωπίζουν κατηγορίες όπως συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων, παράνομη κατοχή εκρηκτικών, εκβίαση, απαίτηση περιουσίας με απειλές, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και επίθεση με σωματική βλάβη.
