Μια γιαγιά με μπαστούνι, περπατά αργά αλλά σταθερά.
Μα όταν σηκώνει το μπαστούνι ψηλά, μοιάζει πιο δυνατή από όλους γύρω της.
Η γιαγιά Φωτεινή Ευαγγέλου δεν κρατά απλώς το μπαστούνι της. Κρατά όλη την Ανόρθωση.
Την κρατά όπως την έζησε στα χώματα της Αμμοχώστου.
Την κρατά όπως την έκλαψε στις προσφυγιές.
Την κρατά όπως την τραγούδησε στις κερκίδες, χρόνια και χρόνια, χωρίς να λείψει ποτέ.
Μια γιαγιά που σήκωσε τη φωτοβολίδα ψηλά, λες και σήκωσε την ελπίδα όλων πως η Ανόρθωση δεν θα πεθάνει ποτέ.
Γιατί η Ανόρθωση είναι αυτό ακριβώς.
Είναι οι άνθρωποι που δεν σκύβουν.
Είναι οι καρδιές που δεν παραδίνονται.
Είναι το Π της πίστης που μένει όρθιο, όσες καταιγίδες κι αν έρθουν.
Είναι το δάκρυ που δεν ντρέπεται να κυλήσει για μια ομάδα που είναι κάτι…
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο sportime.sigmalive.com
