Στις 12 Φεβρουαρίου θα συνεχιστεί η δικαστική διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου κατά του προέδρου του τουρκοκυπριακού Δημοκρατικού Κόμματος και μέχρι πρόσφατα «υπουργού Τουρισμού» του ψευδοκράτους Φικρί Ατάογλου (Fikri Ataoğlu), της συζύγου του Σιγκτέμ
(Çiğdem Ataoğlu) και της κόρης του Κανσού (Cansu Ataoğlu), οι οποίοι κατέχουν και εκμεταλλεύονται κτηματική περιουσία της γνωστής Οικογένειας Θωμαΐδη από την Αμμόχωστο.
Η περιουσία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της Εταιρείας τους THOMAIDES
GROUP (HOLDINGS) LTD και με την αγωγή οι ιδιοκτήτες αξιώνουν αποζημιώσεις €1.000.000 για παράνομη επέμβαση και απώλεια χρήσης του ακινήτου εκ μέρους του φερόμενου ως τέως «Υπουργού» και της οικογένειας του από το 2005 μέχρι σήμερα και Διάταγμα που να επιτρέπει στους πραγματικούς ιδιοκτήτες να απολαμβάνουν ελεύθερη κατοχή της ιδιοκτησίας τους.
Το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου όρισε χθες Τέταρτη 15/01/2020 την 12η φεβρουαρίου ως την ημερομηνία απόδειξης της αγωγής που κίνησε η γνωστή οικογένεια του αείμνηστου επιχειρηματία Μιχάλη Θωμαΐδη κατά του Ατάογλου. Η αναβολή έγινε λόγω της ασθένειας του δικηγόρου της οικογένειας.
Η θυγατέρα του αείμνηστου επιχειρηματία, Μαρία, εξήγησε πως η αγωγή που κίνησε η εταιρεία Thomaides Group Holdings αφορά την παράνομη χρήση μέρους της περιουσίας της οικογένειάς της, έκτασης 4,5 σκαλών την οποία καταχράται ο Ατάογλου και η οικογένειά του. Ο Ατάογλου μεταβίβασε παράνομα την περιουσία της οικογένειας Θωμαΐδη στη σύζυγο Σιγκτέμ και την κόρη του Κάνσου και η αγωγή του επιδόθηκε όταν αυτός εμφανιζόταν ως λεγόμενος υπουργός Τουρισμού του κατοχικού καθεστώτος. Ύστερα από έγκριση του δικαστηρίου, η αγωγή στάλθηκε γραμμένη στα τουρκικά, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) στο λεγόμενο υπουργείο Τουρισμού του ψευδοκράτους. Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία αντίδραση από τον Ατάογλου, τη σύζυγο ή την κόρη του και δεν εμφανίστηκαν ποτέ τους στο δικαστήριο.
Όπως δήλωσε στον Φιλελεύθερο η Μαρία Θωμαΐδη: «Αυτή η αγωγή εναντίον του Φικρί Ατάογλου κατατέθηκε από την οικογένειά του Μιχάλη Θωμαΐδη, για λόγους που μόνο όσοι πόνεσαν πολύ από τη μαύρη προσφυγιά καταλαβαίνουν» και συμπλήρωσε: «Μετά το 1974 και την εισβολή, ο αδελφός του πατέρα μας και η οικογένειά μας προσπάθησαν να ξανασταθούν στα πόδια τους και ό,τι πετύχαμε το πετύχαμε μόνοι μας, χωρίς να έχουμε βοήθεια από κανένα».
