Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου, 2026
ΑρχικήEΙΔΗΣΕΙΣ«Ο Πικάσο στο Κυπριακό Μουσείο. Έργα σε πηλό» - Συνέντευξή συνεπιμελήτριας της...

«Ο Πικάσο στο Κυπριακό Μουσείο. Έργα σε πηλό» – Συνέντευξή συνεπιμελήτριας της έκθεσης Άντρη Μιχαήλ

Δώδεκα κεραμικά αυθεντικά έργα από πηλό του Πάμπλο Πικάσο, εκτίθενται δίπλα σε σημαντικά αρχαία κυπριακά έργα από πηλό, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκωσίας, στο πλαίσιο της έκθεσης «Ο Πικάσο στο Κυπριακό Μουσείο. Έργα σε πηλό», η οποία θα είναι ανοιχτή για το κοινό ως τις 8 Σεπτεμβρίου. Η έκθεση, επισημαίνει σε συνέντευξή της στο ΚΥΠΕ η συνεπιμελήτρια της Άντρη Μιχαήλ, «δείχνει την μεγάλη αξία του Πικάσο αλλά και την πολύ μεγάλη αξία των δικών μας αρχαιοτήτων». Την έκθεση συνεπιμελείται με την αρχαιολόγο Ευτυχία Ζαχαρίου (αρχαιολογικός λειτουργός Α)

Καθηγήτρια Ιστορίας Σύγχρονης Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Αμιέν, στη Γαλλία, από το 1999, η  Άντρη Μιχαήλ εξειδικεύεται στο έργο του διάσημου καλλιτέχνη εδώ και 28 χρόνια. Έχοντας υποστηρίξει την διατριβή της για τον Πικάσο το 1997, έχει επίσης στο ενεργητικό της πολλές εκδόσεις και εκθέσεις για το θέμα.

Απαντώντας σε ερώτηση πως γεννήθηκε η ιδέα γι αυτή την έκθεση αναφέρει ότι η ίδια συνεργάζεται με το Μουσείο Πικάσο στο Παρίσι και το Μουσείο Πικάσο στη Βαρκελώνη, στο οποίο και επιμελήθηκε μια έκθεση πέρσι.

«Συμμετείχα στο πρόγραμμα «Ο Πικάσο και η Μεσόγειος», το οποίο είχε προταθεί από το Εθνικό Μουσείο Πικάσο στο Παρίσι», λέει.

Εξηγεί ότι προτού ακόμα να δημιουργηθεί το πρόγραμμα αυτό η ίδια είχε μιλήσει με τον γιο του Πικάσο, Κλοντ, ο οποίος ενδιαφέρεται με πολύ ουσιαστικό τρόπο για το έργο του πατέρα του.

Αυτός εξάλλου, προσθέτει, είναι που δανείζει στην έκθεση το έργο «Τα πρόσωπα γυναίκας», «το οποίο είναι το ανάλογο του κυπριακού σύνθετου αγγείου που μοιάζει με τρίποδα, με τρεις βάσεις».

Στο πλαίσιο άλλης συζήτησης που είχαν η ίδια τον ρώτησε αν έχει επισκεφθεί την Κύπρο και του πρότεινε την ιδέα μιας έκθεσης στο νησί, ο ίδιος απάντησε ότι μια πολύ καλή ιδέα θα ήταν τα κεραμικά. «Ήταν μια ιδέα πριν ακόμα να δημιουργηθεί το πρόγραμμα “Ο Πικάσο και η Μεσόγειος”», αναφέρει.

Σε επιπρόσθετη ερώτηση απαντάει ότι ο Κλοντ Πικάσο γνωρίζει τη δουλειά της για τον Πικάσο εδώ και παρά πολλά χρόνια. «Ήταν με μεγάλη χαρά που δάνεισε το έργο, το οποίο ανήκει στη δική του συλλογή», λέει.

Όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα, τότε η ίδια πρότεινε την ιδέα της έκθεσης στο Μουσείο Πικάσο στο Παρίσι.  «Ενθουσιάστηκαν όλοι», λέει. Στην συνέχεια το πρότεινε και στο Αρχαιολογικό Μουσείο το οποίο την αποδέχθηκε αμέσως επίσης με πάρα πολύ μεγάλο ενθουσιασμό. 

Σε ερώτηση για το μεγάλο χρονικό διάστημα των τριών χρόνων που χρειάστηκε μέχρι να πάρει σάρκα και οστά η έκθεση απαντάει ότι είναι «πάρα πολύ χρονοβόρα και πολύπλοκη η διαδικασία της προετοιμασίας μιας τέτοιας έκθεσης, λόγω του ότι υπάρχουν πάρα πολλές απαιτήσεις». Προς αυτό δίνει τα παραδείγματα της μεταφοράς τους με ειδικά κιβώτια τα οποία πρέπει να συνοδεύονται από επιμελητές και συντηρητές και υπό ειδικές συνθήκες ασφάλειας .

Αναφορά κάνει η κ. Μιχαήλ και στη δυσκολία που υπήρχε να διατεθούν τα έργα. Τα έργα, λέει, ταξιδεύουν παντού, χρησιμοποιούνται σε εκθέσεις σε μουσεία, σε περιοδικές συλλογές, προσθέτοντας ότι  είναι δύσκολο να βρεθούν μαζεμένα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, έστω και αν ζητηθεί η διάθεσή τους ακόμη και ένα χρόνο πριν.

 Επισημαίνει επίσης ότι «είναι πάντοτε δύσκολο να συγκρίνουμε αρχαιότητες με σύγχρονα έργα και δουλέψαμε πάρα πολύ, γι αυτό». «Μπορεί να είναι κάτι το εύκολο αν γίνει με επιφανειακό τρόπο», σημειώνει, προσθέτοντας ότι «εμείς θέλαμε να βρούμε κάτι βαθύτερο. Πέρα από αυτή την άμεση σχέση που έχουμε ανάμεσα στα δύο αγγεία».

Συνεχίζει λέγοντας Σε ερώτηση τι θα δει ο επισκέπτης στην έκθεση απαντάει ότι «θα δει δώδεκα αυθεντικά κεραμικά έργα του Πικάσο». Ο γνωστός καλλιτέχνης, εξηγεί, δημιούργησε πάρα πολλά έργα.  «Υπάρχουν 3.500 αυθεντικά κεραμικά έργα», λέει.
Εμείς, προσθέτει, «επιλέξαμε να έχουν σχέση με τα κυπριακά και μερικά από τα πιο σημαντικά».

«Έπρεπε να φέρουμε πολύ δυνατά κομμάτια, αφού οι αρχαιότητες μας είναι επίσης εξαιρετικά κομμάτια, πολύ μεγάλης αξίας», εξηγεί, προσθέτοντας ότι «τα κομμάτια που επιλέχθηκαν έπρεπε να μπορούν να σταθούν απέναντι σε αυτές τις σημαντικές αρχαιότητες».
Η έκθεση, επισημαίνει η κ. Μιχαήλ, «δείχνει την μεγάλη αξία του Πικάσο αλλά και την πολύ μεγάλη αξία των δικών μας αρχαιοτήτων».

Τα έργα έχουν δανείσει το Εθνικό μουσείο Πικάσο στο Παρίσι, το Μουσείο Πικάσο στην Αντιμπ και κληρονόμοι του Πικάσο.
Η έκθεση διοργανώνεται στο πλαίσιο του προγράμματος ο Πικάσο και η Μεσόγειος που εγκαινίασε το Εθνικό μουσείο Πικάσο στο Παρίσι.

Ο Πικάσο και ο πηλός
——–

Σε ερώτηση για το γεγονός ότι ο Πικάσο άρχισε να μαθαίνει τον πηλό στα 65 του χρόνια αναφέρει ότι ο Πικάσο είχε ήδη ασχοληθεί αλλά πάρα πολύ λίγο με τον πηλό όταν πρωτοπήγε στο Παρίσι, γύρω στο 1905 -1910, με μικρούς πειραματισμούς.

Ωστόσο, δεν είχε στη διάθεσή του όπως είχε μετά το 1946 ένα καμίνι, ένα κεραμοποιείο που λειτουργούσε παραδοσιακά με ξύλο, σε μια πόλη που ήταν φημισμένη από την αρχαιότητα για την κεραμική και για την αργιλώδη γη που είχε.

Επισκεπτόμενος το χωριό Βαλορίς που είχε μια έκθεση κεραμικών, διηγείται η κ Μιχαήλ, ο Πικάσο συνάντησε το ζεύγος Ζορζ και Σουζάν Ραμί στο κεραμοποιείο και του έδωσαν, όπως έδιναν και σε άλλους επισκέπτες, μια – δύο μπαλίτσες πηλό για να παίξει. Όταν έφυγε, αντί να πετάξουν τα δημιουργήματά του τα έψησαν και τα κράτησαν σε περίπτωση που θα ξαναρχόταν.

Την επόμενη χρονιά, όταν ο Πικάσο πήγε διακοπές κοντά στο Βαλορίς ξαναπέρασε και βλέποντας τα δημιουργήματά του ενθουσιάστηκε. Το ζεύγος τότε έθεσε το κεραμοποιείο στη διάθεσή του, προσθέτει.

Σύμφωνα με την ίδια, ο Πάμπλο Πικάσο είχε περάσει αρκετά δύσκολα τα χρόνια της κατοχής στο Παρίσι. Μεγάλο βάρος για τον ίδιο ήταν και το γεγονός ότι μετά τον Εμφύλιο στην Ισπανία δεν είχε ξαναγυρίσει στην χώρα του.

Στα 65 του χρόνια, είχε ήδη γνωρίσει από το 1943 την νέα του σύντροφο, τη Φρανσουάζ Ζιλό, με την οποία εγκαταστάθηκε στο χωριό Βαλορίς, για να είναι και πιο κοντά στο κεραμοποιείο. 

«Με αυτή την απόφαση, ξαναβρήκε μια απλή, πιο φυσική ζωή. Μακριά από τις κοσμικότητες του Παρισιού και πιο κοντά στην Ισπανία που δεν μπορούσε πια να επισκεφτεί», λέει.

«Κοντά σ’ αυτούς τους απλούς τεχνίτες και τον απλό κόσμο, σε ένα χωριό φημισμένο για την αρωματοποιεία, τα άνθη της κιτρομηλιάς και τα εσπεριδοειδή γενικότερα, βρήκε ένα περιβάλλον, εξαιρετικά φυσικό, πιο κοντά στη ζωή που ο ίδιος ήθελε να ζήσει», προσθέτει.

Εκεί, επισημαίνει η κ. Μιχαήλ, «άρχισε και αυτή η περιπέτεια του Πικάσο με τον πηλό. Ήταν ένα υλικό εύπλαστο που εξέγειρε την φαντασία του ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Ήταν κάτι το δημιουργικό, πιο ανθεκτικό υλικό από την ζωγραφική».

Σε ερώτηση αν υπάρχουν άλλες ιδέες για συνεργασία στην Κύπρο απαντάει ότι και βέβαια υπάρχουν ιδέες για συνεργασία, τόσο με το Κυπριακό Μουσείο όσο και με άλλους οργανισμούς. Η επιθυμία υπάρχει, λέει απαντώντας σε επιπρόσθετη ερώτηση, προσθέτοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να ανακοινωθεί προς το παρόν.

Σε ερώτηση τι γνώριζε ο Πικάσο για την Κύπρο και τις κυπριακές αρχαιότητες απαντάει ότι «δεν είμαστε σίγουροι τι ήξερε και πόσο ήξερε γιατί ο Πικάσο δεν έλεγε πολλά πράγματα».
«Δεν γνωρίζουμε αν πράγματι αυτό το κυπριακό σύνθετο αρχείο το είχε ταυτοποιήσει ως κυπριακό», λέει. Ωστόσο, η ίδια εκφράζει την εκτίμησή ότι «αποκλείεται κατά την γνώμη μου να μην το είχε ταυτοποιήσει».  Πρόκειται, λέει, για ένα αγγείο που υπήρχε στο Λούβρο και ήταν εκτεθειμένο από παλιά, ήταν δημοσιευμένο σε βιβλία ιστορίας της τέχνης. «Ήταν κάτι το εντυπωσιακό που του κίνησε την περιέργεια. Απόδειξη ότι το ξανάφτιαξε με τον δικό του τρόπο», προσθέτει.

Αναφέρεται επίσης σε βιτρίνα που είχε ο Πικάσο στη δεκαετία του 1930 στο εργαστήριο με διάφορα έργα του, στα οποία περιλαμβάνονταν και δύο ειδώλια που κατά πάσα πιθανότητα είναι κυπριακά.

Ο Πάμπλο Πικάσο δεν είχε ταξιδέψει ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Κύπρο, αναφέρει απαντώντας σε άλλη ερώτηση. «Είχε κάνει πολύ λίγα ταξίδια αφού ο ίδιος έλεγε ότι προτιμούσε τα ταξίδια τα εσωτερικά μέσα στο έργο του», λέει.
Ερωτηθείσα για την πολιτιστική δραστηριότητα που αναπτύσσει στη Γαλλία η κ. Μιχαήλ αναφέρει ότι η ίδια μαζί με τον Ερωτόκριτο Αντωνιάδη έχουν ιδρύσει ένα σύνδεσμο κυπριακού πολιτισμού, το “Chypre Culture” ο οποίος συμμετέχει στο διεθνή οργανισμό FICEP, το φόρουμ όλων των ξένων πολιτιστικών κέντρων που υπάρχουν στη Γαλλία. Στο πλαίσιο αυτού του συνδέσμου, λαμβάνουν μέρος σε εκδηλώσεις που διοργανώνονται στην Γαλλία όπως η νύχτα της λογοτεχνίας, το φεστιβάλ σινεμά και άλλες, στις οποίες ο σύνδεσμος προβάλλει το έργο Κύπριων δημιουργών.  
«Η ιδέα είναι να το προωθήσουμε ακόμη περισσότερο.  Η καλλιτεχνική σκηνή της Κύπρου είναι τόσο πολύ σημαντική που χρειάζεται να την προβάλλουμε όσο μπορούμε», σημειώνει η κ. Μιχαήλ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Advertisment -

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

Translate »