Photo: Nicos Antoniades
Του Νίκου Αντωνιάδη – Νέα Υόρκη
Ένα παράπονο που είχα όταν ήμουν στην Κύπρο, ήταν η έλλειψη πάθους για την πατρίδα. Ένα πάθος, που μέχρι και τη γενιά των ’80, υπήρχε. Ξέραμε τι σημαίνει παρέλαση. Ξέραμε τι σημαίνει σημαία. Ξέραμε τι σημαίνει πατρίδα. Τα (πλείστα) παιδιά μας όμως, μεγάλωναν με μοναδική σημαία τους την τεχνολογία και το wi-fi και την πατρίδα “απούσα” από το λεξιλόγιο τους. Ερχόμενος εδώ, το wi-fi είναι παντού. Χίλιες φυλές είναι παντού, Ινδοί, Κινέζοι, Λατίνοι, Αφρικανοί, κ.ο.κ. Μα οι σταθμοί του τρένου, πέραν των αγγλικών και άλλων γλωσσών γράφουν:
Βρίσκεστε στην Αστόρια (στα ελληνικά)! Ναι, “ο (κάθε) δρόμος έχει τη δική του ιστορία” και γράφει: ΚΥΠΡΟΣ! Κάτι τέτοιο έγινε και προχτές:
“Βρίσκεστε στην πατρίδα”! Και άρχισαν οι παρουσίες:
Μιχαλάκης Καραολής: Παρών
Ανδρέας Δημητρίου: Παρών
Ανδρέας Ζάκος: Παρών
Ιάκωβος Πατάτσος: Παρών
Χαρίλαος Μιχαήλ: Παρών
Μιχαήλ Κουτσόφτας: Παρών
Στέλιος Μαυρομάτης: Παρών
Ανδρέας Παναγίδης: Παρών
Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Παρών
Photo: Nicos Antoniades
Με τα παιδιά της Ακαδημίας Ελληνικής Παιδείας και του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια να “χτυπάνε” το κουδούνι για να καλέσουν τους ήρωες μας να μπουν στην τάξη. Με τα νεαρά μας καμάρια να ξεκινάνε λυπημένα μα περήφανα:
“Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο”!
Έτσι “σηκώθηκε” η πρώτη τρίχα του θεάτρου Queens. Με τη δεύτερη να σηκώνεται με την παρουσία των συμπατριωτών μας, ομογενών ηθοποιών και τραγουδιστών (από Κύπρο και Ελλάδα): ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ! Κανένας δεν απουσίαζε! Εξήντα χρονιά μετά και είναι όλοι παρόντες.
Photo: Nicos Antoniades
Ο αγαπημένος μας Φύτος Στράτης, ο μαέστρος της χορωδίας του Παγκύπριου Νέας Υόρκης, μαζί με τα “παιδιά” του, την πανέμορφη σαρανταμελή του χορωδία και την εντυπωσιακή (αναβαθμισμένη μπάντα), πήρε παρουσίες από αυτούς που επέτρεψαν στις φωνές να τραγουδάνε, να παίζουν μουσικά όργανα, να χειροκροτάνε, να κλαίνε, να γελάνε, να νιώθουν! Σε όλους εμάς. Γιατί, χωρίς αυτές τις “παρουσίες-απουσίες”, κανείς δεν ξέρει που θα ήμαστε!
Ο Peter Pearson “ανέβαζε” περήφανα τον Παλληκαρίδη στα “σκαλοπάτια της λευτεριάς” με όχημα το βιολοντσέλο του, ο Άρης Αντωνιάδης (που ήρθε από Κύπρο ειδικά για την παράσταση) “χόρευε” στο πιάνο του, ο Jim Reedman “σφυρούσε” κοροϊδευτικά στους Άγγλους με το κλαρίνο του, ο Navid Kandelousi “έβρεχε” το βιολί του με δάκρυα, ο Αλέξη Ντέιβις “φόβιζε” τον εχθρό με το κοντραμπάσο του, ο Αντόνιο Φαρδιά “μεθούσε” τους ήρωες με το μπουζούκι του και ο Θεόδωρος Τσινιά έδινε τον ρυθμό (κρουστά) στον “αγώνα” (της χορωδίας) για λευτεριά. Ο Φύτος, ήρεμα και περήφανα πάνω στη σκηνή, καμάρωνε τη δημιουργία που έφτιαξε με τόσο κόπο και αγάπη και έγνεφε (διηύθυνε) τη χορωδία, η χορωδία “σπάραζε” με τη συνοδεία της μπάντας και ο κόσμος έσφιγγε τη γροθιά και απελευθέρωνε τα χέρια (μόνο) για να χειροκροτήσει το “Παγκύπριο” καμάρι του. Και οι ηθοποιοί: “μέσα” στα μπουντρούμια να “εξαφανίζουν” τον αγγλικό ψευτο-τσαμπουκά!
“Σας ευχαριστώ” είπε ο Φύτος Στράτης με το πέρας της παράστασης “όμως το χειροκρότημα δεν ανήκει σε εμάς αλλά στους ήρωες που μας έδωσαν το παράδειγμα”. Κι όμως, το μουσικό δραματικό έργο αυτό του Φύτου αξίζει να διαδοθεί παντού. Ο ΠτΔ το έθεσε υπό την αιγίδα του και αυτό θα μπορούσε να είναι η αρχή για να γυρίσει τον κόσμο προβάλλοντας την ιστορία μας.
Ο Αντρέας Καρακώστας, ομογενής συμπατριώτης μας και αγωνιστής της ΕΟΚΑ, ανέφερε με έμφαση: “Αν αυτοί οι ήρωες μας ζούσαν σήμερα, θα μας έφτυναν”, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι “οι ήρωες έκαναν το καθήκον τους κι εμείς οφείλουμε να κάνουμε το δικό μας”.
Photo: Nicos Antoniades
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της ΠΣΕΚΑ και ιδρυτής του Παγκύπριου, Φίλιπ Κρίστοφερ, αφού επέδωσε τιμητική πλακέτα στον Φύτο Στράτη και τον συνεχάρη για το εξαίρετο του έργο, μαζί και όλους τους συντελεστές, αναφέρθηκε στην απόκτηση του θεάτρου “Νίκος Μουγιάρης”, που θα δώσει τη δυνατότητα στον “Παγκύπριο” να δίδει πιο πολλές παραστάσεις και σε περισσότερα άτομα στην Ομογένεια να παρευρίσκονται (χωρίς παράλληλα να χάνονται καθ’οδόν προς το Queens Theatre!).
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Αμερικής Κυριάκος Παπαστυλιανού σημείωσε πως “αν αγαπάς τη λευτεριά πρέπει να παλέψεις για να την κερδίσεις και να μην ελπίζεις σε ξένους”, επιδίδοντας τιμητική πλακέτα στην πρόεδρο της Χορωδίας Ισμήνη Μιχαηλίδου. Ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στη Νέα Υόρκη Αλέξης Φαίδωνος, αφού συνεχάρη τους συντελεστές σημείωσε πως “οι ήρωες είναι φάρος που μας καθοδηγεί”, με τον Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας Κωνσταντίνο Κούτρα να αναφέρει παραστατικά: “αυτό δεν ήταν θεατρική παράσταση αλλά κατάθεση ψυχής”, καλώντας τη χορωδία να κλείσει με τον εθνικό ύμνο.
60 χρόνια: ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ!
Να σημειωθεί ότι το πολιτιστικό τμήμα του Παγκύπριου παρουσίασε την πρεμιέρα του μουσικού δραματικού έργου του Φύτου Στράτη “Φυλακιμένα Μνήματα”, ο οποίος εκτός της μουσικής σύνθεσης των τραγουδιών επιμελήθηκε και την σκηνοθεσία. Σημαντική η συμβολή του Άρη Αντωνιάδη που (όπως ήδη αναφέρθηκε) ήρθε απο την κύπρο για να διευθύνει την ορχήστρα. Εξαιρετική και συγκινητική η συμβολή των ηθοποιών που έλαβαν όλοι μέρος εθελοντικά:
