
- Συνέντευξη στο συνεργάτη του ikypros στη Νέα Υόρκη, Δρ. Νίκο Αντωνιάδη
Είναι νέος και έχει όρεξη για δουλειά. Αυτό είναι ολοφάνερο από τις μέχρι τώρα ενέργειές του. Κατάφερε να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί από την Ομογένεια στη Νέα Υόρκη αφού έπεισε για την αποφασιστικότητα του να βοηθήσει σε όλους τους τομείς που χειρίζεται. Πρόκειται για το νέο Γενικό Πρόξενο της Κύπρου στη Νέα Υόρκη, κ. Αλέξη Φαίδωνος-Βαντέ. Ένα διπλωμάτη καριέρας που παραμένει ένας απλός άνθρωπος, προσιτός και αυτός και η σύζυγός του Μελίνα. Δεν είναι τυχαίο που στους δύο μήνες που βρίσκονται στη Νέα Υόρκη δημιούργησαν στενές επαφές με τους απόδημους συμπατριώτες μας. Το ikypros έθεσε στον Γενικό Πρόξενο μερικές ερωτήσεις για τη ζωή και την καριέρα του αλλά και για τους στόχους που θέτει από το νέο του πόστο.

– Κύριε Γενικέ, καλωσορίσατε στην Νέα Υόρκη. Ζήσατε στην Νέα Υόρκη σε νεαρή ηλικία, όταν ο πατέρας σας, πρέσβης, κ. Φαίδων Φαίδωνος-Βαντέ υπηρετούσε Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κύπρου στον ΟΗΕ. Πόσο διαφορετικά έχετε δει τα πράγματα από τότε;
– Ναι, έζησα ως παιδί στη Νέα Υόρκη μεταξύ Σεπτεμβρίου 1983 και Φεβρουαρίου 1987, όταν ο πατέρας μου, και αυτός διπλωμάτης καριέρας, υπηρετούσε ως Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη. Η αδελφή μου και εγώ, φοιτούσαμε στο σχολείο των Ηνωμένων Εθνών ενώ η μητέρα μου, ανέλαβε το πιο δύσκολο έργο, δηλαδή την προσπάθεια στήριξης ημών. Να σημειώσω επίσης, ότι ήμουν και ποδοσφαιριστής στην ομάδα «Ελευθέρια» (κάτω των 13 ετών) μεταξύ 1983 και 1986. Δεν ήμουν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής αλλά ένας από τους πιο ευτυχισμένους ! Όταν λοιπόν το Φεβρουάριο 1987, σε ηλικία 13 ½ ετών, έφυγα από τη Νέα Υόρκη οικογενειακώς, πίστευα ότι δε θα επέστρεφα ποτέ ξανά.
Η ζωή όμως τα έφερε με τέτοιο τρόπο που 31 χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο 2018, επέστρεψα και εγώ ως διπλωμάτης καριέρας, αλλά από τη θέση του Γενικού Προξένου. Στους δύο μήνες που βρίσκομαι εδώ, έχω προσέξει ότι δεν έχει τόσους κυπρίους φοιτητές όπως είχε τη δεκαετεία του 80, ότι δεν έχει τόσο έγκλημα όπως τότε και ότι υπάρχουν ακόμη περισσότεροι ουρανοξύστες στο Μανχάταν!

– Ποιες οι πρώτες σας εντυπώσεις σε σχέση με τους συμπατριώτες μας και τον τρόπο που λειτουργεί το εδώ Προξενείο;
-Είμαι εντυπωσιασμένος με το βαθμό οργάνωσης και πατριωτισμού της ομογένιας. Με έχουν υποδεχθεί με αγάπη και επ’ευκαιρία της συνέντευξης αυτής, θα ήθελα να τους μεταφέρω μέσω σας, ότι είναι αμοιβαια τα αισθηματα. Τόσο το προσωπικό του Γενικού Προξενείου, όσο και εγώ προσωπικά, θα είμαστε δίπλα στους ομογενείς μας και θα τους στηρίζουμε στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος ύπαρξης του Γενικού Προξενείου Νέας Υόρκης, ήτοι, η στήριξη της ομογένειας που ζει και εργάζεται στις πολιτείες της Νέας Υόρκης, New Jersey και Connecticut. Ως εκ τούτου, είναι φυσιολογικό επακόλουθο, η λειτουργία του Γενικού Προξενείου να προσανατολίζεται προς τις ανάγκες στήριξης των ομογενών μας, είτε αυτό αφορά συμμετοχή του Γενικού Προξένου σε εκδηλώσεις των κυπριακών οργανώσεων, είτε αφορά εξυπηρέτηση των ομογενών που επισκέπτονται το Γενικό Προξενείο για πιστοποιήσεις υπογραφών, για έκδοση πιστοποιητικών, για διεκπεραίωση αιτήσεων σε σχέση με βιομετρικά διαβατήρια, ή για οτιδήποτε άλλο.
-Βρήκατε σημαντικές διαφορές στον τρόπο που λειτουργούσατε σε σχέση με εδώ στην Νέα Υόρκη;
-Είναι διαφορετική η φύση της εργασίας μας όταν υπηρετούμε στην Κεντρική Υπηρεσία (δηλαδή το Υπουργείο Εξωτερικών) σε σχέση με αυτήν στο εξωτερικό. Για την περίπτωση του Γενικού Προξενείου Νέας Υόρκης, μια σημαντική διαφορά είναι ότι εδώ λειτουργώ ως σύνδεσμος της Κυβέρνησης με την ομογένεια. Να μου επιτρέψετε σε αυτό το σημείο να υπογραμμίσω ότι νιώθω τιμή για την προαναφερόμενη ύψιστη ευθύνη που μου έχει εμπιστευτεί ο Υπουργός Εξωτερικών.

-Πέραν από τη συνεχιζόμενη κατοχή μέρους της πατρίδας μας από την Τουρκία, τι άλλο σας ανησυχεί για την Κύπρο;
– Με ανησυχεί πάρα πολύ η δημογραφική αιμορραγία και το «brain drain» που έχει αντιμετωπίσει η πατρίδα μας ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης και της μεγάλης αύξησης της ανεργίας που επακολούθησε. Είμαι σίγουρος ότι οι συνάδελφοι τεχνοκράτες στο Υπουργείο Οικονομικών συνεχίζουν να επεξεργάζονται ιδέες που στοχεύουν στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
-Πότε εντάχθηκατε στη Διπλωματική Υπηρεσία και που έχετε υπηρετήσει πριν τη μετάθεση σας στη Νέα Υόρκη;
– Το Δεκέμριο του έτους 2000, όταν ακόμη εργαζόμουν σε χρηματιστηριακό γραφείο στη Λευκωσία, δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, θέσεις Ακολούθου (ο βαθμός πρώτου διορισμού στη Διπλωματική Υπηρεσία). Παρά την αρχική μου διστακτικότητα, συμπλήρωσα την αίτηση μου και μετά από 4 μήνες προετοιμασίας, τον Μάρτιο του 2001, μαζί με άλλους 300 και πλέον υποψήφιους, παρακάθισα σε γραπτές εξετάσεις οι οποίες διήρκεσαν δύο ημέρες. Στη συνέχεια, τον Μάιο του 2001, μαζί με όσους υποψηφίους πέρασαν τις γραπτές εξετάσεις, έδωσα προφορικές εξετάσεις στη Συμβουλευτική Επιτροπή του Υπουργείου Εξωτερικών και τέλος, τον Ιούλιο 2001, πέρασα από 2ο στάδιο προφορικών εξετάσεων στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Μετά από ένα μακρύ δρόμο, στις 2 Οκτωβρίου 2001, διορίστηκα μαζί με άλλους 10 συνάδελφους στο Υπουργείο Εξωτερικών. Έχω υπηρετήσει σε διάφορες Διευθύνσεις του Υπουργείου, όπως π.χ. την Πολιτική Διεύθυνση, την Ευρωπαική Διεύθυνση και πιο πρόσφατα, τη Διεύθυνση Εθιμοτυπίας. Στο εξωτερικό, έχω υπηρετήσει στις Πρεσβείες της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μόσχα (2002-2004) και Βαρσοβία (2010-2014). Ως εκ τούτου, το Γενικό Προξενείο Νέα Υόρκης είναι η 3η μου Διπλωματική Αποστολή στο εξωτερικό.

-Έχετε διαδεχθεί τον Πρέσβη, κ. Βασίλειο Φιλίππου, ο οποίος είχε «περπατήσει» κάθε γωνιά της Νέας Υόρκης και όχι μόνο. Πόσο εύκολο (ή δύσκολο) είναι για εσάς να συνεχίσετε στον ρυθμό αυτό, κάτι που απαιτεί πολλές ώρες και αρκετή προσπάθεια για να κρατήσετε επαφή με την Ομογένεια μας και τις ανάγκες τους;
-Η επαφή με την ομογένια είναι πολύ ευχάριστη για μένα και ως εκ τούτου, δε θεωρώ την προσπάθεια ως δύσκολη. Είναι χαρά και τιμή μου να βρίσκομαι αναμεσά στους ομογενείς.
-Έχετε ετοιμάσει κάποιο πλάνο το οποίο αρχίσατε να εφαρμόζετε; Θέσατε δηλαδή κάποιους συγκεκριμένους στόχους; Αν ναι, θα μπορούσατε να τους μοιραστείτε μαζί μας;
-Ο στόχος μου είναι να είμαι δίπλα στην Ομογένια και να έχω μια φιλική, και όχι απλά τυπική, σχέση μαζί της. Σκοπός μου είναι, ως Γενικό Προξενείο, να προσφέρουμε καλή και ανθρώπινη εξυπηρέτηση σε όσους ομογενείς τη χρειαστούν. Έχω επίσης σκοπό να συμμετάσχω σε όλες τις κύριες εκδηλώσεις των 22 κυπριακών οργανώσεων του «Tri-State area» που προανέφερα, καθώς επίσης και στην ετήσια εκδήλωση των συμπατριωτών μας στη Φιλαδέλφεια της πολιτείας Pennsylvania. Πάντα με την Κύπρο στο επίκεντρο των σκέψεων και ενεργειών μας, θα ήθελα επίσης να έχω στενή σχέση, συντονισμό και συνεργασία με τον φίλο Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Αμερικής και με τον φίλο Πρόεδρο του Κυπροαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, με σκοπό να λειτουργούμε ως ένα «Τρίο». Επίσης, με βάσει τον κοινό μας στόχο για απελευθέρωση της Κύπρου, θα ήθελα να είμαι πάντα στο πλευρό του Προέδρου της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα, ο οποίος αποτελεί μια μεγάλη προσωπικότητα της ομογένιας.


