Ακίνητο στη Λεμεσό που ανήκει στην εταιρεία Coudounaris Food Products Ltd απαλλοτριώθηκε από το δημόσιο αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό της απαλλοτρίωσης. Η Εταιρεία μετά από αρκετές περιπέτειες στην προσπάθεια της να αποκτήσει ξανά το ακίνητο αποτάθηκε στην Επίτροπο Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μαρία Στυλιανού-Λοττίδη και δικαιώνεται 36 ολόκληρα χρόνια μετά.
Στην έκθεση της Επιτρόπου καταγράφονται δύο θλιβερά ρεκόρ στην διαχείριση της υπόθεσης από το δημόσιο: Την καθυστέρηση 36 ετών για ικανοποίηση του αιτήματος της εταιρείας και επιστροφής σε αυτήν της περιουσίας που είχε απαλλοτριωθεί αλλά και την καθυστέρηση 9 ολόκληρων ετών για να διαβιβαστούν τα έγγραφα της υπόθεσης από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στο Τμήμα Δημοσίων Έργων. Μέχρι σήμερα η περιουσία δεν έχει επιστραφεί στους ιδιοκτήτες γιατί τα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα δεν έχουν ακόμα αποφασίσει ποιο ποσό πρέπει να πληρώσει η εταιρεία για να της επιστραφεί το ακίνητο!
Η Επίτροπος Διοικήσεως εξετάζοντας το παράπονο της ιδιοκτήτριας εταιρίας ετοίμασε έκθεση με την οποία ζητά από τα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα όπως, έστω και τώρα, γίνει άμεση εκτίμηση και εξακρίβωση του ποσού που θα πρέπει να καταβάλει η εταιρεία για να της επιστραφεί το ακίνητό της.
Μια υπόθεση που εκκρεμεί 36 ολόκληρα χρόνια
Σύμφωνα με την έκθεση της κ. Λοττίδη, περιουσία της εταιρείας Coudounaris Food Products Ltd δόθηκε για απαλλοτρίωση από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων το 1969 και το 1970 μέρος του τεμαχίου της εταιρείας στην περιοχή Τσιφλικούδια στη Λεμεσό για την κατασκευή δρόμου προσπέλασης, για τις ανάγκες του νέου λιμανιού Λεμεσού. Όπως σημειώνεται, για την κάθε απαλλοτρίωση είχε προσφερθεί στην εταιρεία ως αποζημίωση το ποσό των £100 αλλά της καταβλήθηκε η αποζημίωση μόνο για την πρώτη απαλλοτρίωση.
Το 2006 ο παραπονούμενος αποτάθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων και ζήτησε όπως επιστρέφονταν στην εταιρεία τα απαλλοτριωθέντα μέρη του τεμαχίου της που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό της απαλλοτρίωσης. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων επιβεβαίωσε ότι όντως η υπό αναφορά ιδιοκτησία δεν είχε χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή οποιουδήποτε δρόμου και ως εκ τούτου μπορούσε να επιστραφεί στην εταιρεία.
Γι’ αυτό και ο Αν. Διευθυντής του εν λόγω Τμήματος ζήτησε από το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, τη διερεύνηση του θέματος και την ετοιμασία σχεδίων και περιγραφής του επίμαχου μέρους του τεμαχίου της εταιρείας για κήρυξη του ως πλεονάζουσας ιδιοκτησίας και επιστροφή του στην εταιρεία.
Έκτοτε, όπως υποστηρίζει ο παραπονούμενος της εταιρείας Αριστείδης Κουδουνάρης, το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο δεν έχει προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για προώθηση της διαδικασίας επιστροφής της πλεονάζουσας ιδιοκτησίας της εταιρείας.
9 χρόνια για διαβίβαση των εγγράφων
Εννέα χρόνια μετά, δηλαδή το 2015 το Υπουργείο υπέβαλε πρόταση στην αρμόδια Υπουργική και το Υπουργικό Συμβούλιο σε συνεδρία του και αποφασίστηκε η κήρυξη μέρους του τεμαχίου με ως πλεονάζουσας ιδιοκτησίας και ενέκρινε την επιστροφή της στην πρώην ιδιοκτήτρια της στην τιμή την οποία την είχε αποκτήσει η Κυπριακή Δημοκρατία. Παράλληλα το πρώτο τετράμηνο του 2018 θα διεξαγόταν έρευνα για τον υπολογισμό τις τιμής του τεμαχίου που θα κληθεί να καταβάλει η εταιρεία για επιστροφή μέρους του τεμαχίου.
Συνολικά δηλαδή, πέρασαν 36 χρόνια για το διάταγμα απαλλοτρίωσης και άλλα 9 χρόνια για να διαβιβαστούν τα έγγραφα της υπόθεσης από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στο Τμήμα Δημοσίων Έργων και μέχρι σήμερα ακόμα δεν έχει υπολογιστεί το ποσό που θα κληθεί να πληρώσει η εταιρεία για επιστροφή της ιδιοκτησίας.
Τέλος η κ. Λοττίδη ζητάει άμεση εκτίμηση και εξακρίβωσης του ποσού που θα πρέπει να καταβάλει ο παραπονούμενος για σκοπούς επιστροφής σε αυτόν της περιουσίας του, από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, όπως επίσης και άμεση υλοποίηση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 3 Δεκεμβρίου 2015, από το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων.
Πηγή: ikypros με πληροφορίες από sigmalive και Καθημερινή
