Αφού σήμερα είναι ημέρα της ποιήσεως, το σάιτ αποφάσισε να σας χαρίσει μερικές αλήθειες δια το άθλημαν του γράφειν:
-Τα βιβλία ποίησης πουλάνε από ελάχιστα έως καθόλου.
-Τα Κεριά του Καβάφη είναι -μακράν- το ποίημα εκείνο που απαγγέλουν συχνότερα οι υποψήφιοι ηθοποιοί στις εξετάσεις των δραματικών σχολών.
-Ο Ελύτης είναι συνήθως ο πρώτος ποιητής που ανακαλύπτουν οι πιο ανήσυχοι νεαροί.
-Το ελληνικό τραγούδι οφείλει ένα μεγάλο μέρος της ύπαρξής του στους ποιητές μας.
-Τα ποιήματα που εμπεριέχονται στα σχολικά βιβλία (και φυσικά ο συγκλονιστικός τρόπος που συνήθως διδάσκονται) είναι ένας σοβαρός λόγος για να μισήσει κανείς την ποίηση.
-Ο Ντίλαν και ο Κοέν δεν είναι μουσικοί. Είναι ποιητές.
-Ο Γκάτσος επίσης δεν ήταν στιχουργός. Ήταν ποιητής.
-Στην Κύπρο διαβάζουν ελάχιστοι. Ειδικά ποίηση.
– Από αυτούς που διαβάζουν, οι μισοί διαβάζουν ποίηση της προκοπής.
– Δεν ρίχνεις την γκόμενα με στίχους του Σεφέρη.
-Δεν ρίχνεις την γκόμενα με στίχους, γενικώς.
– Αφήστε στην άκρη τις αποστηθίσεις. Και τα τσιτάκια.
– Δεν καταλαβαίνουν όλοι την λογοτεχνία. Χρειάζεται φαντασία και αντίληψη του διαχωρισμού ανάμεσα στο κυριολεκτικό και το μεταφορικό. (Βλ. Λεξικό λογοτεχνικών όρων)
– Ποιος χέστηκε για την ποίηση, είναι η πιο διαδεδομένη απάντηση σε όσους ανοίγουν συζητήσεις τέτοιου είδους.
– Το ποίημα της Γώγου Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω ποιητής, είναι το καλύτερο κίνητρο ούτως ώστε να μην γίνετε.
-Διαβάστε το.
-Ξανά.
-Και ξανά.
