Μια κοπέλα φέρνει σπίτι το φίλο της να τον γνωρίσει στους Πλούσιους γονείς της, καθώς αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν.
– Ποια είναι λοιπόν τα σχέδιά σου; ρωτά ο πατέρας της κοπέλας.
– Έχω πάρει υποτροφία για το μεταπτυχιακό, απαντά ο νεαρός.
– Υποτροφία! …. Αξιοθαύμαστο, αλλά πως θα μπορέσεις να παρέχεις στην κόρη μου ένα σπίτι για να ζήσει και ανέσεις όπως έχει συνηθίσει;
– Θα μελετήσω σκληρά κι έχει ο θεός.
– Και τι θα κάνεις για να προσφέρεις στην κόρη μου το δαχτυλίδι αρραβώνων που της αξίζει;
– Θα αφοσιωθώ στις σπουδές μου κι έχει ο θεός.
– Και παιδιά; Πως θα μπορέσεις να συντηρήσεις παιδιά;
– Μην ανησυχείτε κύριε, έχει ο θεός.
Η όλη συζήτηση συνεχίστηκε έτσι και κάθε φορά που ο πατέρας της κοπέλας ρωτούσε κάτι, γαμπρός επέμενε ότι έχει ο θεός.
Αργότερα η μητέρα της κοπέλας ρώτησε τον άντρα της:
– Πως πήγε η κουβέντα σας;
– Δεν έχει δουλειά, δεν έχει σχέδια για το μέλλον και πιστεύει ότι είμαι Θεός.
