
Η προσήλωση της κυβέρνησης σε αντιαναπτυξιακές πολιτικές και η εμμονή για συνέχιση της λιτότητας ακόμα και μετά από την έξοδο από το μηχανισμό στήριξης, δεν δείχνει ότι προσανατολίζεται σε αναπτυξιακή πολιτική που θα φέρει νέες, αξιοπρεπείς δουλειές για να αντιμετωπιστούν τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι οποίοι έχουν δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα, σημειώνει η ΠΕΟ σε σημερινή ανακοίνωση, με αφορμή την 17η Οκτωβρίου, που έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως η Παγκόσμια Μέρα για την εξάλειψη της φτώχειας.
«Ως ΠΕΟ εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε ότι ενώ υπάρχει αυξημένη ανάγκη για κοινωνική προστασία, οι πολιτικές και οι κρατικές δαπάνες για ανάπτυξη, για κοινωνικές παροχές και άλλες υπηρεσίες δεν είναι επαρκείς για να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά τη φτώχεια και την ανισότητα που έχει αυξηθεί με την οικονομική κρίση και τις πολιτικές λιτότητας», αναφέρει η ανακοίνωση.
Η ΠΕΟ, προστίθεται, «επιμένει ότι για την εξάλειψη της φτώχειας απαιτείται ριζική ανακατανομή του πλούτου μέσα από ένα δίκαιο κοινωνικό κράτος πρόνοιας που να στηρίζει τις ευάλωτες ομάδες, δημιουργώντας ευκαιρίες ανάπτυξης και ευημερίας προς όφελος των όλων των ανθρώπων και όχι μόνο των λίγων».
Ενόψει του 27ου Συνεδρίου της, η ΠΕΟ καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις προς τον πιο πάνω σκοπό, αναφέρεται.
Στην Κύπρο με βάση τους δείκτες της Στατιστικής Υπηρεσίας, που επικαλείται η ΠΕΟ, το 2016 το ποσοστό των ατόμων που βρίσκονται στο κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ήταν 27.7% και το ποσοστό των ατόμων που βιώνει σοβαρή στέρηση βασικών αγαθών ήταν 13,6.
«Η λιγοστή μείωση που παρατηρήθηκε από το 2015 δεν οφείλεται στη μείωση της πραγματικής φτώχειας αλλά στη μείωση του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος πάνω στο οποίο υπολογίζεται το όριο της φτώχειας. Δηλαδή το 2014 ήταν 18, 418 ευρώ ετησίως και το 2016 μειώθηκε στα 16,943 ευρώ», αναφέρει η ΠΕΟ.
«Οι ομάδες που βιώνουν περισσότερο τη φτώχεια είναι οι άνεργοι ιδιαίτερα οι μακροχρόνια άνεργοι, τα παιδιά, οι συνταξιούχοι, οι μονογονεϊκές οικογένειες, τα άτομα με αναπηρίες, οι μετανάστες και οι εργαζόμενοι με πολύ χαμηλό μισθό (εργαζόμενοι φτωχοί)» συμπληρώνει.
Η ΠΕΟ, μεταξύ άλλων, διεκδικεί:
Δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας και όχι προσωρινές θέσεις εργασίας των 500 ευρώ που στο τέλος της ημέρας εξυπηρετούν πρώτα και κύρια τους εργοδότες.
Προστασία των συλλογικών συμβάσεων που κατοχυρώνουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και πλήρη εφαρμογή των νομοθεσιών.
Νομοθεσία για μίνιμουμ δεσμευτικούς όρους απασχόλησης για τους εργαζόμενους που δεν καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις που να περιλαμβάνει ζητήματα όπως μίνιμουμ μισθός πρόσληψης, 13ο μισθός, ρυθμίσεις για αποζημίωση για εργασία πέραν του κανονικού ωραρίου, καθορισμό υποχρεωτικών αργιών.
Εκπόνηση ειδικού σχεδίου κοινωνικής στήριξης μακροχρόνια ανέργων και νέων ανέργων οι οποίοι δεν εμπίπτουν στα κριτήρια λήψης Ε.Ε.Ε.
Επανεξέταση της μέχρι τώρα πορείας του ΕΕΕ στο ευρύτερο πλαίσιο της ανάγκης επάρκειας και αποτελεσματικότητας της κοινωνικής πολιτικής του κράτους.
Διεύρυνση των κοινωνικών παροχών όπως επιδότηση με βάση τα εισοδήματα της οικογένειας σ’ ό,τι αφορά τροφεία σε παιδοκομικούς – βρεφοκομικούς σταθμούς, δίδακτρα στα κρατικά ινστιτούτα επιμόρφωσης, δημόσιες συγκοινωνίες όπως και το κόστος παροχής βασικών αγαθών όπως ηλεκτρισμός, τηλεπικοινωνίες, ύδρευση.


