Του Νίκου Αντωνιάδη – Νέα Υόρκη
Ίσως είναι η πιο αγαπημένη ομάδα των Κυπρίων ανά τον κόσμο. Δεν «κρύβει» κόμματα, δεν έχει σωματειακά χρώματα, παρά μόνο το χρώμα της πατρίδας μας, της Κύπρου μας. Πόσοι και πόσοι ποδοσφαιριστές είναι αυτοί που πέρασαν από τη Νέα Υόρκη και τον Παγκύπριο όλα αυτά τα χρόνια, μετά το 1974, πριν καταλήξουν στα Κυπριακά γήπεδα!
Χιλιάδες μίλια μακριά αλλά με μια σημαία αγκαλιά, νέα παιδιά, που απλά αγαπάνε την πατρίδα μας. Και πίσω από όλα, η Ομογένεια, οι άνθρωποι που κρατάνε τη σημαία μας ψηλά. Δεν έχει σημασία αν κερδίζει, αν χάνει, ή αν έρχεται ισοπαλία. Δεν έχει σημασία αν σηκώνει ή όχι το κύπελο. Σημασία έχει πως είναι από μόνος του μια Κύπρος, μια πατρίδα. Και αγωνίζεται, παλεύει, «κατεβαίνει» κάθε χρόνο να θυμίζει σε όλη την Αμερική πως κάπου εκεί στη Μεσόγειο υπάρχει ένα μικρό νησί, μοιρασμένο, αλλά περήφανο… η Κύπρος!
Σε σχέση με τη φετινή χρονιά, ο Παγκύπριος μετρά επτά νίκες, μια ισοπαλία και τέσσερις ήττες. Βρίσκεται στην τρίτη θέση, με τις τέσσερις πρώτες ομάδες να περνούν στα playoffs. Την περασμένη Κυριακή, 2 Απριλίου, ο Παγκύπριος νίκησε την ομάδα Zuk Schneider με 3-1. Αυτή την Κυριακή, η αγαπημένη μας ομάδα αντιμετωπίζει την ομάδα των Manhattan Celtics, σε ένα ακόμη σημαντικό παιχνίδι, στο γήπεδο του Πανεπιστημίου St. John’s, στις 6μμ, τοπική ώρα.
Πριν κλείσω, θα το ξαναγράψω! Δεν έχει και τόση σημασία η νίκη, γιατί ο Παγκύπριος νικάει κάθε φορά που αγωνίζεται. Νικάει, γιατί παντού γράφει μια και μόνο φράση: «Παγκύπριος – Ελευθερία»!
Φωτογραφίες: Νίκος Αντωνιάδης
