Μεγάλο το κοινωνικό κόστος από τις ψυχικές διαταραχές

Μεγάλο είναι το κοινωνικό κόστος από τις ψυχικές διαταραχές λόγω της μεγάλης τους συχνότητας, είναι το κύριο συμπέρασμα Διεθνούς Συνεδρίου με τίτλο, “Ψυχοσωματικές Διαταραχές, το Άγχος Υγείας και άλλες Σωματόμορφες Διαταραχές” το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 24 και 25 Οκτωβρίου με τη συμμετοχή περισσότερων από 80 συνέδρων από την Κύπρο, την Ελλάδα και την Γερμανία.
Ανακοίνωση από το Πανεπιστήμιο Κύπρου που διοργάνωσε και φιλοξένησε το συνέδριο αναφέρει ότι “στην Ευρώπη, οι ψυχικές διαταραχές το 2010 υπολογίστηκε ότι κόστισαν €523.3 δισεκατομμύρια ευρώ και για τους λόγους αυτούς, αλλά και λόγω της ψυχικής οδύνης και δυσλειτουργίας που προκαλούν σε άτομα όλων των ηλικιών και τις οικογένειες τους, η κατανόηση και αντιμετώπιση τους αποτελούν σημαντικό στρατηγικό στόχο για τα ευρωπαϊκά κράτη”.
Συγκεκριμένα, οι διαταραχές που εντάσσονται στην κατηγορία των Σωματόμορφων Διαταραχών (που περιλαμβάνουν τη Διαταραχή Σωματικών Συμπτωμάτων – πρώην Σωματοποιητική Διαταραχή, την Διαταραχή Άγχους Σχετικά με τις Ασθένειες, πρώην Υποχονδρίαση, κ.ά.) επηρεάζουν ένα σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού που φτάνει το 15% σε χώρες όπου υπάρχουν επιδημιολογικά στοιχεία.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, “οι εν λόγω διαταραχές επιβαρύνουν σημαντικά τα συστήματα υγείας των κρατών αφού οι πάσχοντες προστρέχουν συχνά σε ιατρούς για διάγνωση και καθησυχασμό, ενώ η αβεβαιότητα γύρω από την αιτία των συμπτωμάτων τους οδηγεί στη συνταγογράφηση πολλαπλών, διαγνωστικών εξετάσεων”.
Επίσης, “οι διαταραχές είναι ανθεκτικές στη ψυχολογική θεραπεία, αφού οι πάσχοντες συχνά δεν αντιλαμβάνονται τα ψυχολογικά αίτια των συμπτωμάτων τους που ακολουθούν χρόνια πορεία και για τους λόγους αυτούς ακριβώς, η κατανόηση τους και η ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών θεραπειών κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική”.
Καταλήγοντας, το Πανεπιστήμιο Κύπρου αναφέρει ότι “το συνέδριο είχε την ιδιαιτερότητα να αναδείξει δύο ή και περισσότερες διαφορετικές φιλοσοφικές και θεωρητικές προσεγγίσεις γύρω από τη ψυχοπαθολογία, ενθαρρύνοντας ένα επιστημονικό διάλογο, εμπλουτισμένο από τη κλινική εμπειρία”.