Σαράντα δύο χρόνια μετά το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, την ίδια ώρα εκδήλωσης της προδοσίας, στις 8:20 το πρωί, το Ίδρυμα Ελεύθερης Ραδιοφωνίας Νίκου Νικολαΐδη και οι συντάκτες εκφωνητές του Ελεύθερου Ραδιοσταθμού της Πάφου και της Κύπρου, διοργάνωσαν εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους πεσόντες της αντίστασης και τους τεθνεώτες συντελεστές του Ελεύθερου Ραδιοσταθμού, που λειτούργησε κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και από τον οποίο μεταδόθηκε το ιστορικό διάγγελμα του Προέδρου Μακαρίου.
Η εκδήλωση έγινε στο Εργαστήρι του Νίκου Νικολαΐδη, το χώρο όπου λειτούργησε ο Ελεύθερος Ραδιοσταθμός της Κύπρου, στην Πάφο, και περιλάμβανε τρισάγιο, το οποίο τέλεσε ο Επίσκοπος Χύτρων Λεόντιος.
Ο τέως πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Γιαννάκης Ομήρου, συντάκτης και εκφωνητής του σταθμού, αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στη λειτουργία του σταθμού της Πάφου και στο ρόλο που διαδραματίζει, σημειώνοντας πως για τον Νίκο Νικολαίδη και τους συντάκτες-εκφωνητές του σταθμού, η μεγαλύτερη δικαίωση της προσπάθειας τους ήταν όταν το βράδυ του πραξικοπήματος, η ελληνική υπηρεσία του BBC μετέδωσε αυτούσιο το διάγγελμα του εθνάρχη Μακαρίου, όπως είχε μεταδοθεί λίγες ώρες προηγουμένως από τον ελεύθερο ραδιοσταθμό της Πάφου.
Εκείνη την ώρα, είπε ο Γιαννάκης Ομήρου, όλοι είχαν συνειδητοποιήσει τη σπουδαιότητα του σταθμού αυτού.
Μετά το πέρας της εκδήλωσης ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.
Με πικετοφορία το ΑΚΕΛ Λεμεσού καταδίκασε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974
Κρατώντας πανό και πλακάτ και φωνάζοντας συνθήματα, μέλη της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λεμεσού, καταδίκασαν το πρωί την επέτειο του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974, με πορεία στο κέντρο της πόλης.
Σε ομιλία του έξω από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, ο Οργανωτικός Γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λεμεσού, Στέφανος Στεφάνου, ανέφερε ότι η σημερινή μέρα είναι μέρα τιμής σε όσους αντιστάθηκαν στο φασισμό της ΕΟΚΑ Β`, στην ελληνική χούντα και στον Τούρκο εισβολέα, αλλά ταυτόχρονα είναι και μέρα μνήμης.
“Δεν ξεχνούμε το έγκλημα που διέπραξε ο ιμπεριαλισμός σε βάρος του τόπου και του λαού μας, δεν ξεχνούμε το πώς φτάσαμε στις 15 Ιουλίου του 1974, ούτε πώς οδηγηθήκαμε στις 20 Ιουλίου του ίδιου χρόνου”, συμπλήρωσε.
Είπε ακόμη πως “είναι λυπηρό, γιατί κάποιοι από τους εγκληματικούς πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, που παραμένουν αμετανόητοι, σήμερα διαδραματίζουν ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου”.
Κι ενώ έχουν περάσει 42 χρόνια από την προδοσία, συνέχισε, οι πληγές είναι ακόμα ανοικτές και η σημαία της ντροπής πάνω στον Πενταδάχτυλο μας θυμίζει καθημερινά τόσο την προδοσία και την κατοχή, όσο και το χρέος μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για δικαίωση, για την επίτευξη λύσης στο Κυπριακό.
Μιας λύσης, κατέληξε, που θα απελευθερώνει και θα επανενώνει τον τόπο και το λαό, που θα αποκαθιστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες ολόκληρου του λαού Ε/κ και Τ/κ, μια λύση στη βάση της ΔΔΟ, “η οποία αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική επιλογή απελευθέρωσης και επανένωσης”.




