
Συνέντευξη στον Κωστή Διογένους
> Διαβάστε εδώ το πρώτο μέρος της συνέντευξης
Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής του προς το ikypros, ο υπουργός Υγείας Γιώργος Παμπορίδης αποκαλύπτει ότι η μεταρρύθμιση της Υγείας αρχίζει άμεσα και ότι τον Ιανουάριο θα εισαχθούν οι πρώτες αλλαγές. Αναφέρεται ακόμη στους μισθούς των γιατρών και των νοσηλευτών των δημόσιων νοσηλευτηρίων και την τύχη που αυτοί θα έχουν μετά την αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων.
Μας περιγράφει πως η δύναμη της αγοράς ενδέχεται να κρατήσει τους “καλούς” γιατρούς και να αποβάλει τους “κακούς” και καταγράφει τα εμπόδια που δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του ΓΕΣΥ με αποτέλεσμα η Κύπρος να είναι η μοναδική χώρα στην Ε.Ε. χωρίς εθνικό σχέδιο υγείας.
Μέμφεται τις κομματικές ηγεσίες οι οποίες όπως υποστηρίζει αρνούνται να ηγηθούν και να δουν το συνολικό συμφέρον και άγονται και φέρονται από συμφέροντα ομάδων. Όπως υποστηρίζει, προτιμά “να προχωρήσουμε με την εισαγωγή του ΓΕΣΥ και να το βελτιώνουμε ταυτόχρονα με την πρακτική του εφαρμογή, παρά να χάνουμε δεκαετίες στη θεωρία…”
«Καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι στο χώρο της υγείας να πιστέψουν αυτούς τους ανθρώπους που για 20 χρόνια τους κοροϊδεύουν ότι θα έρθει το ΓΕΣΥ…»
– Δεν είναι λίγο παράδοξο, με τη φήμη που καλώς ή κακώς σας συνοδεύει, να έχετε καταφέρει να σας αποδέχονται και αριστεροί και δεξιοί. Ακόμα και το ΑΚΕΛ μίλησε για την καλή σας πρόθεση να συζητήσετε χωρίς να τους πιέζετε για το ΓΕΣΥ…
– Κοιτάξτε, είμαι στην πολιτική από 13 χρονών. Το να έχεις διάθεση να ακούσεις προκειμένου να ακουστείς νομίζω είναι ελάχιστο απαιτούμενο για ένα ώριμο, πολιτικό διάλογο. Εγώ αυτό έπραξα. Από την αρχή διέκρινα μια αναίτια ένταση στον χώρο της υγείας, έναν χώρο ο οποίος είναι από τους λίγους στην πολιτική αρένα που προσφέρονται για συναίνεση και ώριμη συζήτηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Επεχείρησα λοιπόν από τον διορισμό μου να εφαρμόσω αυτή την πολιτική μου πεποίθηση και ομολογώ ότι τα κόμματα, στην συντριπτική τους πλειοψηφία ανταποκρίθηκαν και μπορώ να πω δημιουργικά, στην προσπάθεια για εισαγωγή της μεταρρύθμισης στον χώρο της. Βεβαίως σε αυτό βοήθησαν και οι άσχημες συνθήκες στον χώρο της δημόσιας υγείας, όπου τα προβλήματα είναι πια ορατά δια γυμνού οφθαλμού.
– Έχουν ολοκληρωθεί οι επαφές με τα κόμματα;
– Εν πολλοίς ναι. Τα κόμματα έχουν διατυπώσει τις θέσεις αρχής επί των καίριων ζητημάτων και είναι η ώρα της τελικής διαπραγμάτευσης.
– Έχετε καταρτίσει ήδη τις λίστες με τα θέματα για διαπραγμάτευση;
– Ναι, βέβαια. Η μεταρρύθμιση της δημόσιας υγείας εμπεριέχει διάφορες πτυχές οι οποίες βεβαίως καταλήγουν στην εισαγωγή του Γενικού Σχεδίου Υγείας. Περιλαμβάνει πρόνοιες όπως τη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ νοσηλευτικών σχολών και νοσηλευτηρίων ώστε να μπορέσουν να δημιουργηθούν πανεπιστημιακές κλινικές μέσα στα νοσοκομεία μας. Εμπεριέχει την δημιουργία ενός ανεξάρτητου φορέα φαρμάκων. Εμπεριέχει την ιδέα της ηλεκτρονικής υγείας, με τη δημιουργία ηλεκτρονικού φακέλου ασθενούς από την ημέρα που θα γεννηθεί, πλην εννέα μήνες μέχρι και μετά τον θάνατό του. Εμπεριέχει την ιδέα της αναβάθμισης της πρωτοβάθμιας υγείας στα δημόσια νοσηλευτήρια και την αναγωγή της ως σημείο αναφοράς στο σύστημα δημόσιας υγείας και όχι απλώς ως ένα αναγκαίο στάδιο παραπομπής. Εμπεριέχει την αυτονόμηση των δημοσίων νοσηλευτηρίων, την πραγματική διοικητική και οικονομική τους αυτονόμηση και τέλος την εισαγωγή του Γενικού Συστήματος Υγείας.

– Όλα όσα αναφέρατε δεν υπάρχουν, δεν λειτουργούν και σε άλλες χώρες; Εμείς θα κάνουμε κάτι διαφορετικό από άλλα συστήματα υγείας, γιατί αργήσαμε τόσο;
– Καταρχήν να αναφέρουμε ότι ο σχεδιασμός του Σχεδίου Υγείας έγινε προ δεκατεσσάρων ετών. Μάλιστα αρκετοί επικριτές του Σχεδίου το αναφέρουν και αυτό ως ένα από τα βασικά του μειονεκτήματα. Αποτελεί παράλληλα πραγματικότητα ότι η Κύπρος είναι σήμερα η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς Εθνικό Σύστημα Υγείας. Μπορούμε να κάτσουμε άλλα είκοσι χρόνια να συζητούμε για το τι θα ήταν το ιδανικό. Είμαι της άποψης ότι μπορεί κάποιος να προχωρήσει με την εισαγωγή ενός Γενικού Συστήματος Υγείας και να συνεχίσει να το βελτιώνει ταυτόχρονα με την πρακτική του εφαρμογή παρά να χάνουμε δεκαετίες στη θεωρία…
– Εντούτοις εσείς δεν έχετε αναφέρει κάποια χρονοδιαγράμματα, σε αντίθεση με άλλους που τα έβαλαν μεν αλλά δεν κατάφεραν να τα ολοκληρώσουν. Εκτός κι αν έχετε θέσει κάποια χρονοδιαγράμματα, χωρίς να τα έχετε ανακοινώσει…
– Σαφώς και έχουμε χρονοδιαγράμματα. Θεωρώ ότι η όλη μεταρρύθμιση της Υγείας πρέπει να αρχίσει άμεσα και πρέπει να ολοκληρωθεί εντός δυόμισι, τριών άντε τριάμισι ετών. Δεν μπορούμε να μακρυγορούμε επί του προκειμένου.
– Όταν λέτε άμεσα, τι εννοείτε;
– Τον Ιανουάριο!
– Τι θα γίνει τον Ιανουάριο;
– Εάν μπορέσουμε να περάσουμε την πολιτική της μεταρρύθμισης, μιλούμε για μια συνολική μεταρρύθμιση και όχι αποσπασματική, τον Ιανουάριο θα πρέπει να αρχίσει η οικονομική αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων. Θα πρέπει να αρχίσει να δρομολογείται η εισαγωγή της νομοθεσίας για τη ηλεκτρονική υγεία και για τις πανεπιστημιακές κλινικές στα νοσηλευτήρια μας, θα αρχίσει να συντάσσεται η νομοθεσία για ένα ανεξάρτητο οργανισμό φαρμάκων και θα πρέπει να αρχίσει να αναμορφώνεται η πρωτοβάθμια υγεία στα δημόσια νοσηλευτήρια. Εντός του 2017 θα πρέπει να ολοκληρωθεί η οικονομική και διοικητική αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων με όλα τα νοσηλευτήρια να υπάγονται σε ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο θα είναι ο μόνος διαχειριστής των νοσηλευτηρίων, χωρίς την ανάμειξη της πολιτείας. Όταν τα δημόσια νοσηλευτήρια τα καταφέρουν να λειτουργήσουν πραγματικά αυτόνομα, για ένα – ενάμιση έτος με ικανοποιητικά αποτελέσματα, τότε θα εισαχθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
“Ένας χειρουργός στο δημόσιο ο οποίος εργάζεται μέχρι και εφτά εφημερίες τον μήνα, με μισθό 2410 ευρώ, θεωρώ ότι δεν αμείβεται ικανοποιητικά. Ένας γιατρός σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο μπορεί να βγάλει αυτά τα λεφτά με δύο εγχειρήσεις.”
– Οι γιατροί, οι νοσηλευτές που τώρα είναι δημόσιοι υπάλληλοι, πώς θα είναι μετά το 2017;
– Εγώ θεωρώ ότι θα πρέπει να έχουν επιλογή ή να παραμείνουν δημόσιοι υπάλληλοι ή να μεταπηδήσουν στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου…
– Με κάποιες αλλαγές φαντάζομαι στους μισθούς και στα ωφελήματα. Διαφορετικά πως θα καταστεί ανταγωνιστική η νέα κατάσταση;
– Δεν θεωρώ ότι οι γιατροί μας είναι υψηλά αμειβόμενοι.
– Ούτε οι νοσηλευτές;
– Οι νοσηλευτές για τα καθήκοντα και τη δουλειά που παρέχουν δεν θεωρώ ότι είναι υψηλά αμειβόμενοι.
– Σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα;
– Σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα είναι. Αλλά η ποιότητα που υπάρχει, ιδιαίτερα στις νοσηλευτικές υπηρεσίες στα δημόσια νοσηλευτήρια, κατά την προσωπική μου άποψη είναι σαφώς υψηλότερη από την ποιότητα που παρέχεται στα ιδιωτικά. Για να επανέλθω στους γιατρούς, ένας γιατρός του δημοσίου 40 – 42 ετών, χειρουργός, ο οποίος εργάζεται μέχρι και εφτά εφημερίες τον μήνα, με μισθό 2410 ευρώ, θεωρώ ότι δεν αμοίβεται ικανοποιητικά. Ένας γιατρός σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο μπορεί να βγάλει αυτά τα λεφτά με δύο εγχειρήσεις. Ο γιατρός του δημοσίου χρειάζεται να δουλεύει κάνοντας πολλές εγχειρήσεις σε ένα μήνα και τις εφημερίες που σας είπα, εργαζόμενος πολλές ώρες, για να πάρει τον συγκεκριμένο μισθό. Άρα πως ελπίζω εγώ ότι θα κρατήσω τους καλούς γιατρούς και δεν θα τους χάσω προς τον ιδιωτικό τομέα; Αντιλαμβάνεστε πως η εισαγωγή ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας εισάγει παράλληλα και τον πληρη ανταγωνισμό, την ελεύθερη οικονομία. Ο ανταγωνισμός δεν είναι μόνο μεταξύ των χώρων που θα καταλήξουν οι ασθενείς αλλά και των χώρων που θα καταλήξουν οι παροχείς των υπηρεσιών. Μέσα σε αυτό το ανταγωνιστικό περιβάλλον οραματίζομαι εγώ ότι θα μπορεί να λειτουργήσει το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, για να δώσει απολαβές οι οποίες να είναι ικανοποιητικές, αξιοπρεπείς και να επιτρέπουν στο δημόσιο νοσηλευτήριο να κρατήσει τους καλούς γιατρούς. Παράλληλα να λειτουργήσει η αγορά με τέτοιο τρόπο ώστε οι κακοί γιατροί να απομακρυνθούν από όποιο χώρο και να υπηρετούν, εις βάρος των και των καλών γιατρών και της υγείας.

– Ποια τρία πράγματα θεωρείτε ότι λειτουργούν ως τροχοπέδη στο να προχωρήσει το ΓΕΣΥ;
– Πρώτο θα έλεγα την ελλιπή πληροφόρηση των εμπλεκομένων μερών. Ο φόβος του νέου είναι πάντα εις βάρος του καλύτερου. Δεύτερο είναι η δυσπιστία η οποία δικαίως υπάρχει, απέναντι στην πολιτική ηγεσία του τόπου. Καλούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι στο χώρο της υγείας να πιστέψουν αυτούς τους ανθρώπους που για 20 χρόνια τους κοροϊδεύουν ότι θα έρθει το ΓΕΣΥ και η κατάσταση θα γίνει καλύτερη. Το τρίτο όμως και κυριότερο πρόβλημα είναι τα πολιτικά κόμματα. Είτε επειδή δεν λειτουργούν σωστά, είτε επειδή προτιμούν τις εύκολες λύσεις των συνθημάτων παρά της πραγματικής άσκησης δημόσιας πολιτικής, είτε γιατί έχουν ευήκοα ώτα προς οργανωμένα σύνολα παρά προς τις ανάγκες του απλού πολίτη. Δυστυχώς τα κόμματα άγονται και φέρονται μεταξύ διαφόρων θέσεων και δεν ηγούνται.
– Δεν θα ενθουσιαστούν πολύ κάποιοι πολιτικοί ηγέτες για αυτά που λέτε για τα κόμματά τους.
– Ολίγον με ενδιαφέρει εάν θα ενθουσιαστούν κάποιοι πολιτικοί. Για μένα το σημαντικό είναι ότι πρέπει το πολιτικό μας σύστημα να δει με σοβαρότητα τους λόγους και τις αιτίες της απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών, ειδικά από τους νέους μας. Πρέπει τα κόμματα να αρχίσουν να αποτελούν πλέον την φωνή του πραγματικού μέσου πολίτη. Να αφουγκρασθούν τις θέσεις του και να αρχίσουν να προβληματίζονται τα ίδια. Εμένα με ενοχλεί που τα κόμματα κατά κανόνα εμφανίζονται με από καθέδρας ύφος. Με ενοχλεί ακόμα που νέοι πολιτικοί συνάδελφοι με ύφος αυθεντίας κηρύττουν, από άμβωνος ορισμένες φορές, για το πώς πρέπει ο λαός να ενεργεί και να πράττει. Αυτά τα πράγματα είναι του περασμένου αιώνα. Ο κόσμος, ειδικά ο κύπριος πολίτης, είναι ιδιαίτερα σοφός. Εάν τον αφουγκραστούμε θα δούμε ότι έχει να προτείνει και λύσεις.
– Μα δεν είναι αυτός ο πολίτης που συντηρεί τον πολιτικό σχηματισμό που βιώνουμε; Τα κόμματα, την κυβέρνηση, τα οργανωμένα σύνολα;
– Αυτός ο πολίτης είναι. Κυρίως αυτός οποίος επιλέγει να πάει να ψηφίσει. Όχι αυτός ο οποίος επιλέγει να μην πάει. Είναι στοίχημα λοιπόν να πεισθούν οι μισοί συμπολίτες μας οι οποίοι απλώς γυρνούν την πλάτη ότι με την άρνησή τους ουσιαστικά εξουσιοδοτούν τους άλλους μισούς, οι οποίοι έχουν λόγους να συντηρούν το σύστημα, να αποφασίζουν αντί γι’ αυτούς.
– Παραξενεύτηκα που στα τρία εμπόδια για το ΓΕΣΥ δεν αναφέρατε και τα ιδιωτικά συμφέροντα..
– Δεν τα ανέφερα γιατί θεωρώ ότι είναι δευτερευούσης σημασίας. Τα συμφέροντα, μπόρεσαν να παίξουν το παιχνίδι τους ακριβώς επειδή ολιγωρούν τα κέντρα αποφάσεων. Εάν είχαμε πολιτικές ηγεσίες που ήθελαν να ηγηθούν δεν θα επέτρεπαν στα συμφέροντα να παίζουν το παιχνίδι τους.
ΑΥΡΙΟ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΜΠΟΡΙΔΗΣ ΜΙΛΑ ΣΤΟ Ikypros ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΕΡΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ KAI ΤΟ ΓΕΣΥ!
“Ναι, υπάρχει ομερτά στο υπουργείο Υγείας”
- Όπως υποστηρίζει: “Ναι, υπάρχει ομερτά στο υπουργείο Υγείας και η κατάσταση επιδεινώνεται επειδή δεν υπάρχει τιμωρία”.
- Αποκαλύπτει που σκαλώνουν οι καταγγελίες εναντίον λειτουργών του υπουργείου και ποια πρωτοβουλία έχει αναλάβει σε συνεργασία με τον Γενικό Εισαγγελέα και τον Γενικό Ελεγκτή.


