Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

Οικοσελίδα » EΙΔΗΣΕΙΣ » 

Δήλωση ανυπακοής στην «λευκή» Τέχνη το «Apeshit» των Beyoncé και Jay-Z

Όταν το ζεύγος Beyoncé και ο Jay-Z παρουσίασε στην υπηρεσία streaming μουσικής Tidal το κοινό τους άλμπουμ «Everything is Love» προκάλεσαν φρενίτιδα στους θαυμαστές τους ενώ τα πληκτρολόγια των κριτικών πήραν φωτιά.

Αρχικά όλοι έκαναν λόγο για μια δουλειά που αναφέρεται στον αγάπη, την απιστία, τη συγχώρεση και την οικογένεια, δείχνοντας πως ίσως να πρόκειται για μια μουσική κατάθεση με αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Τουλάχιστον όμως ένα από τα τραγούδια και πρωτίστως το σχετικό video clip μεταφέρει ένα πολύ διαφορετικό μήνυμα με έντονη πολιτική/κινηματική χροιά. Συγκεκριμένα, συμμορφώνεται με τη ιδέα και άλλων τραγουδιών της Beyoncéεστιάζοντας στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, της κουλτούρας των μη-λευκών -και κυρίως Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ -προβάλλοντας την ανάγκη να βγουν από το περιθώριο, να διεκδικήσουν τη θέση που τους αξίζει και να νοιώσουν περήφανοι. Παράλληλα βέβαια αυτές οι δουλειές αποτελούν και ένα «κατηγορώ» προς όσους για τόσα χρόνια έκαναν τα πάντα για τους κρατήσουν στη σκιά…

Το Σάββατο λοιπόν, κυκλοφόρησε το video clip για το «Ape Sh*t», (Apeshit) μία λέξη που απαντάται στην αργκό των ΗΠΑ και υποδηλώνει την έκφραση ακραίου ενθουσιασμού ή/και οργής. Βέβαια οι δημιουργοί του τραγουδιού παίζουν και με την λέξη shit που σημαίνει «σκατά»…

Το «Ape Sh*t» μέσα σε τρία 24ωρα έχει ήδη περίπου 18εκατ θεάσεις ενώ οι κριτικοί προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα που θέλουν να προβάλλουν οι δύο καλλιτέχνες. Γιατί πολλοί μπορεί να στάθηκαν απλά στο γεγονός πως η Beyoncé ποζάρει μπροστά στη Νίκη της Σαμοθράκης ή την Αφροδίτη της Μήλου, αλλά στην πραγματικότητα η αλήθεια τους διαφεύγει όπως και όλο το νόημα του video clip.

Πράγματι το κεντρικό σκηνικό στο video clip βλέπουμε το ζεύγος να περιδιαβαίνει στις αίθουσες του Μουσείου του Λούβρου και να ποζάρει μπροστά σε εμβληματικά έργα τέχνης τα οποία έχουν διαμορφώσει και καθορίσει τον δυτικό πολιτισμό και τις Τέχνες.

Βέβαια, όπως παρατηρεί και το Rolling Stone, τα εκθέματα του Λούβρου αφηγούνται στην πραγματικότητα τον πολιτισμό των λευκών, και στο Μουσείο αυτό όπως και σε πολλά ακόμη, οι μη λευκοί απουσιάζουν. Είτε ως δημιουργοί έργων τέχνης, είτε ως φιγούρες σε πίνακες ή άλλα έργα τέχνης.

Πώς αναδεικνύεται η οργή (αυτό το Apeshit) στο video clip ή περιφρόνηση σε αυτά τα έργα που καθόρισαν τον δυτικό πολιτισμό (εκείνο το shit στο «Apishit»); Με ποικίλους τρόπους.

Σε κάποιες σκηνές ο φακός εστιάζει και αναδεικνύει φιγούρες μη-λευκών που απαντώνται σε λιγοστά έργα τέχνης της συλλογής του Λουβρου. Το ζευγάρι ραπάρει για παράδειγμα μπροστά σε μια αιγυπτιακή Σφίγγα ενώ στις αίθουσες του μουσείου που θαυμάζουμε κυρίως πίνακες της νεο-κλασσικής περιόδου γάλλων ζωγράφων η κάμερα ζουμάρει σε φιγούρες μη-λευκών που ξεχωρίζουν στον καμβά.

Για παράδειγμα παρατηρούμε δύο φιγούρες μαύρων στον πίνακα του Paolo Veronese (ζωγράφος της Αναγέννησης) υπό τον τίτλο «Ο γάμος στην Κανά» ή μια μαύρη γυναίκα που φαίνεται να κοιτάζει με άγριο βλέμμα τον θεατή στον πίνακα της Marie-Guillemine Benoist (νεοκλασικισμός) με τίτλο «Το πορτραίτο μιας νέγρας».

Κάπου εδώ όμως ολοκληρώνεται η εξαιρετικά σύντομη λίστα έργων τέχνης που βρήκαν στο Λούβρο και απεικονίζουν μη λευκές φιγούρες.

Έτσι οι δημιουργοί Beyonce και Jay Z αναλαμβάνουν την αποστολή να προσθέσουν μαύρο χρώμα σε όλες αυτά τα «λευκά» έργα τέχνης.

Μαύρες γυναίκες ποζάρουν ακίνητες μπροστά από έργα τέχνης, υπογραμμίζοντας την παρουσία τους σε έναν χώρο από τον οποίο οι μη λευκοί έχουν εξαιρεθεί. Στατικές φιγούρες και στατικοί κανόνες τέχνης που ορίζουν τον δυτικό πολιτισμό σε αντιδιαστολή με την κίνηση και την ζωντάνια που υπαγορεύει την αλλαγή.

Ένα τέτοιο σκηνικό για παράδειγμα βλέπουμε να στήνεται μπροστά σε πίνακες του Jacques-Louis David (νεοκλασικισμός) ο οποίος στα έργα του «Ο όρκος των Ορατίων» και στο «Πορτρέτο της Μαντάμ Ρεκαμιέ» επικαλείται την ελληνο-ρωμαϊκή παράδοση.

Η όλη σκηνοθεσία όμως εστιάζει όχι μόνο στην αντίθεση στο χρώμα του δέρματος των φιγούρων στους πίνακες και στις χορεύτριες. Παίζει και με την μακάρια ακινησία των φιγούρων σε αντίθεση με την όλο ζωντάνια κίνηση των γυναικών που χορεύουν. Όπως όταν η Beyoncé και οι χορεύτριες που την πλαισιώνουν χορεύουν μπροστά στο έργο του David «’Η Στέψη του Αυτοκράτορα Ναπολέοντα Ι και η Στέψη της αυτοκράτειρας Ζοζεφίν (Ιωσηφίνας)». Μετά από μερικές κινήσεις τους, ο πίνακας μοιάζει να σβήνει αυτό το λευκό σύμβολο εξουσίας που φαίνεται να αποτελεί ο πίνακας για τους δημιουργούς του video clip και πρωταγωνιστές πια είναι να μαύρα σώματα.

Οι πιο συζητημένες πάντως σκηνές είναι αυτές στις οποίες Beyoncé και ο Jay Z στέκονται μπροστά από την Αφροδίτη της Μήλου, ένα από τα πιο φημισμένα εκθέματα του μουσείου όπως και η Νίκη της Σαμοθράκης. Τα δύο αγάλματα, φτιαγμένα από λευκό μάρμαρο παρουσιάζονται από τους δημιουργούς του video clip, ως «συνώνυμα» της λευκής υψηλής τέχνης. Και η τραγουδίστρια, όσο και οι χορεύτριες της μοιάζουν, γεμάτες από μια άγρια ζωντάνια μοιάζουν να «παίζουν» μαζί της και με αυτό που αντιπροσωπεύει.

Και η απόλυτη ίσως εικόνα; Αυτή όπου μπροστά στη Μόνα Λίζα μια χορεύτρια χτενίζει τα μαλλιά ενός άνδρα ενώ θα πρέπει να παρατηρήσουμε το styling της Beyonce η οποία εμφανίζεται ντυμένη σαν μια μοντέρνα αιγύπτια βασίλισσα, μια μαύρη καλλονή που έρχεται να αναμετρηθεί με τη λευκή, χλωμή σάρκα στους πίνακες του Λούβρου.

comments

Tags:
loading...